Зямельнае ўладанне памешчыка, а таксама панскі двор, сядзіба.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Зямельнае ўладанне памешчыка, а таксама панскі двор, сядзіба.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| маё́нткі | ||
| маё́нтка | маё́нткаў | |
| маё́нтку | маё́нткам | |
| маё́нткі | ||
| маё́нткам | маё́нткамі | |
| маё́нтку | маё́нтках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Зямельныя ўладанні памешчыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
агульная назва землеўладання з панскай гаспадаркай (жылыя і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
1. (зямельныя ўладанні) Gut
2. Gut
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
(
1) від зямельнага ўладання ў феадальную і капіталістычную эпохі;
2) панскі двор разам з зямельнымі ўгоддзямі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)