дры́ндаць

‘ленавацца; хадзіць, спяваючы’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дры́ндаю дры́ндаем
2-я ас. дры́ндаеш дры́ндаеце
3-я ас. дры́ндае дры́ндаюць
Прошлы час
м. дры́ндаў дры́ндалі
ж. дры́ндала
н. дры́ндала
Загадны лад
2-я ас. дры́ндай дры́ндайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дры́ндаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лы́ндаваць

‘ленавацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лы́ндую лы́ндуем
2-я ас. лы́ндуеш лы́ндуеце
3-я ас. лы́ндуе лы́ндуюць
Прошлы час
м. лы́ндаваў лы́ндавалі
ж. лы́ндавала
н. лы́ндавала
Загадны лад
2-я ас. лы́ндуй лы́ндуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лы́ндуючы

Іншыя варыянты: лындава́ць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лындава́ць

‘ленавацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лынду́ю лынду́ем
2-я ас. лынду́еш лынду́еце
3-я ас. лынду́е лынду́юць
Прошлы час
м. лындава́ў лындава́лі
ж. лындава́ла
н. лындава́ла
Загадны лад
2-я ас. лынду́й лынду́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лынду́ючы

Іншыя варыянты: лы́ндаваць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

próżnować

незак. гультаяваць, гультаіць; ленавацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

schréibfaul ~ sein ленава́цца [неахво́тна] піса́ць лі́сты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fáulenzen vi гультаява́ць, ленава́цца, біць бі́бікі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абленава́цца, ‑лянуюся, ‑лянуешся, ‑лянуецца; зак.

Разм. Стаць лянівым, прывыкнуць ленавацца. [Патржанецкі:] — Я бачу, што вам страшна крануцца з месца, што вы абленаваліся, што вам шкада вось гэтай утульнасці, вы баіцеся страціць яе. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Лягава́ць ’лайдачыць, ленавацца’ (слонім., Сцяшк. Сл.). Да ля́га 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лазікава́ць ’ленавацца, ухіляцца ад работы’ (карэліц., Нар. сл.) запазычана з польск. łazikować ’бадзяцца; занядбаць, пакінуць работу’. Да лазін (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ланава́цца ’ленавацца’ (воран., Сл. паўн.-зах.). Да лень, лянота (гл.). Супастаўленне л — лʼ на бел. моўнай тэрыторыі з’яўляецца характэрным: клуня — клюня, лаўшэнь — леўшня, логма — лёгма.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)