cyst

[sɪst]

n., Med.

кіста́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cyst [sɪst] n.

1. med. кіста́

2. anat. пузы́р

3. bot. цы́ста

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

torbiel

м. мед. кіста

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Zýste f -, -n мед. кіста́, то́рбель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

атэро́ма

(гр. atheroma)

кіста сальнай залозы скуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

sac [sæk] n.

1. biol. мяшо́чак, мяшэ́чак; су́мка (у раслін і жывёл)

2. med. кіста́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Кі́сцік ’сцябло’ (Сл. паўн.-зах.). Да кіста (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АТЭРО́МА (ад грэч. athēra кашка + ...ома),

кіста сальнай залозы, якая ўзнікае пры закупорцы вывадной пратокі. Бывае ў вобласці валасянога покрыва галавы, твару, шыі, машонкі ў выглядзе цвёрдай круглаватай бязбольнай пухліны. Мае цвёрдую капсулу з кашкападобнай белай масай. Магчыма нагнаенне. Лячэнне хірургічнае.

т. 2, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

◎ Кі́стачка ’вонкавая выпукласць храпіча дыхальнага горла, гарляк’, «адамаў яблык» (Дразд.). Гл. кіста, кісць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́сці 1 ’кутасы’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. кісці 2.

Кі́сці 2 ’суквецці’ (Сцяшк.). Гл. кіста.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)