скры́ўджваць

‘крыўдзіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скры́ўджваю скры́ўджваем
2-я ас. скры́ўджваеш скры́ўджваеце
3-я ас. скры́ўджвае скры́ўджваюць
Прошлы час
м. скры́ўджваў скры́ўджвалі
ж. скры́ўджвала
н. скры́ўджвала
Загадны лад
2-я ас. скры́ўджвай скры́ўджвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скры́ўджваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

krzywdzić

незак. крыўдзіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rubbish​3 [ˈrʌbɪʃ] v. BrE, infml трэці́раваць; кры́ўдзіць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

harm​2 [hɑ:m] v. шко́дзіць; кры́ўдзіць; прычыня́ць боль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

drangsalíeren vt прыгнята́ць, крыўдзіць, му́чыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beléidigen vt абража́ць, зневажа́ць, крыўдзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заглумля́ць

‘здзекавацца з каго-небудзь, крыўдзіць, нявечыць словам каго-небудзь, кепска абыходзіцца з кім-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заглумля́ю заглумля́ем
2-я ас. заглумля́еш заглумля́еце
3-я ас. заглумля́е заглумля́юць
Прошлы час
м. заглумля́ў заглумля́лі
ж. заглумля́ла
н. заглумля́ла
Загадны лад
2-я ас. заглумля́й заглумля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заглумля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

aggrieve

[əˈgri:v]

v.t.

засмуча́ць; прыгнята́ць, кры́ўдзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

по́луднік, ‑а, м.

Абл. Падвячорак. [Бацька] не хацеў крыўдзіць мяне: ад свайго полудніка пакідаў акрайчык хлеба і брусок сала. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крыўдзі́цель, ‑я, м.

Той, хто крыўдзіў, крыўдзіць каго‑н. Хай крыўдзіцель дрыжыць, як падбіты каршун. Купала. Бляднелі і трасліся, як у ліхаманцы, .. крыўдзіцелі народа. Багдановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)