карці́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карці́нны карці́нная карці́ннае карці́нныя
Р. карці́ннага карці́ннай
карці́ннае		 карці́ннага карці́нных
Д. карці́ннаму карці́ннай карці́ннаму карці́нным
В. карці́нны (неадуш.)
карці́ннага (адуш.)		 карці́нную карці́ннае карці́нныя (неадуш.)
карці́нных (адуш.)
Т. карці́нным карці́ннай
карці́ннаю		 карці́нным карці́ннымі
М. карці́нным карці́ннай карці́нным карці́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

карти́нный

1. карці́нны;

карти́нная галере́я карці́нная галерэ́я;

2. перен. карці́нны, маляўні́чы; (образный) во́бразны;

карти́нная по́за карці́нная (маляўні́чая) по́за;

карти́нный слог во́бразны стыль.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Bíldergalerie f -, -i¦en карці́нная галерэ́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gemäldegalerie f -, - i¦en карці́нная галерэ́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

карці́нны

1. Bilder-;

карці́нная галерэ́я Bílder-, Gemäldegalerie f -, -i¦en;

2. (ненатуральна прыгожы) bíldschön

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пінакатэ́ка

(гр. pinakotheke, ад pinaks, -akos = карціна + theke = сховішча)

сховішча твораў жывапісу; карцінная галерэя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

КАХУ́Л, Кагул (Cahul),

горад, раённы цэнтр у Малдове, каля р. Прут. Засн. ў 1835 пад наз. Кагул. 44,3 тыс. ж. (1991). Чыг. станцыя. Вінаробныя, кансервавыя, масларобныя і інш. з-ды; вытв-сць жалезабетонных вырабаў. Гісторыка-краязнаўчы музей, карцінная галерэя. Тэатр.

т. 8, с. 191

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

gallery

[ˈgæləri]

n., pl. -leries

1) галерэ́я f.

2) галерэ́я (у тэа́тры, цы́рку), галёрка f.

3) галерэ́я, маста́цкі музэ́й

4) карці́нная галерэ́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

БЕНДЭ́Р,

горад у Малдове. Засн. ў 12 ст. 130 тыс. ж. (1992). Прыстань на р. Днестр, чыг. вузел. Лёгкая (тэкст.-ткацкая, баваўняна-прадзільная, швейная, абутковая), дрэваапр. (вытв-сць мэблі), харч. прам-сць, машынабудаванне (суднабудаванне, суднарамонт, эл.-тэхн.). Гіст.-краязнаўчы музей, карцінная галерэя. Цытадэль 16 ст. (перабудавана ў 18—20 ст.).

т. 3, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

галерэ́я, -і, мн. -і, -рэ́й, ж.

1. Вузкі крыты калідор, які злучае часткі будынка, а таксама балкон уздоўж усяго будынка.

Будынкі злучаны прыгожай галерэяй.

2. Верхні ярус у тэатры, цырку і пад.

Г. запоўнена гледачамі.

3. Доўгі падземны ход у ваенных збудаваннях, пры горных работах.

4. Спецыяльна ўпарадкаванае памяшканне для выставы мастацкіх твораў.

Карцінная г.

5. перан., чаго. Пералік, шэраг, сістэма чаго-н.

Г. станоўчых вобразаў у рамане.

|| прым. галерэ́йны, -ая, -ае (да 1—4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)