Масіўныя драўляныя кайданы, якія надзявалі раней на ногі, рукі і шыю арыштанта для папярэджання ўцёкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
fetters[ˈfetəz]n.pl. ланцугі́; кайданы́, кайда́ны; пу́ты (таксама перан.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ако́вы, ако́ў.
1. (уст.). Кайданы.
2.перан., чаго і якія. Тое, што скоўвае, абмяжоўвае, звязвае дзейнасць (высок.).
А. рабства.
А. цяжкія.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кайда́ннік, ‑а, м.
Разм.уст. Арыштант, закаваны ў кайданы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Жале́зы ’пастка’ (докш., Янк. Мат., 138). Рус.смал., калін., наўг., пецярб., калуж., валаг.желе́зо, желе́зы ’тс’, самар., калуж. ’кайданы’, польск.żelaza ’пастка’, чэш.železa, славац.železo ’пастка, кайданы’, серб.-харв.жѐлеза ’пастка’, славен.želę́za, балг.железа ’кайданы’. Ст.-слав., ст.-рус.желѣза ’кайданы’. Параўн. с.-в.-ням.îzen ’кайданы, ланцугі’. Улічваючы тэматычную прыналежнасць і пашырэнне значэння, магчыма, яшчэ праславянскае пераасэнсаванне, хаця не выключана і пазнейшае семантычнае ўтварэнне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ВЯРЫ́ГІ,
прылады рэліг. самакатавання — кайданы, аковы, жал. або медныя ланцугі, кольцы, пласціны і да т.п., якія насілі на голым целе — аскеты, падзвіжнікі з мэтай пакаяння і ўтаймавання плоці. Паводле евангельскіх сказанняў, вярыгамі наз. ланцугі, у якія быў закаваны апостал Пётр.