чмут, -а і -у, М чму́це, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

1. -а. Ашуканец, несумленны ў адносінах да людзей чалавек.

2. -у. Дурман, ачмурэнне.

Змятаць з дарогі старых законаў ч.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

высце́пваць

‘ачышчаць што-небудзь, змятаць, змахваць, страсаць што-небудзь з чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высце́пваю высце́пваем
2-я ас. высце́пваеш высце́пваеце
3-я ас. высце́пвае высце́пваюць
Прошлы час
м. высце́пваў высце́пвалі
ж. высце́пвала
н. высце́пвала
Загадны лад
2-я ас. высце́пвай высце́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высце́пваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

whisk​2 [wɪsk] v.

1. збіва́ць (яйкі, смятану і да т.п.)

2. зма́хваць, змята́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hinwégfegen vt змята́ць, зно́сіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábfegen vt змята́ць, ме́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábstauben vt змята́ць [выбіва́ць] пыл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wégfegen vt вымята́ць, змята́ць, адмята́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zmiatać

zmiata|ć

незак.

1. змятаць;

~ć kurz — змятаць пыл;

2. разм. уцякаць; даваць драла;

~j (stąd)! разм. валі (адсюль)!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Пашамата́ць, драг. пошымытитэ ’пазакідваць’ (Нар. лекс.). З польск. szamotać się кідацца, рвацца, біцца’, якое з прэфарманта ше‑ (sze‑) і Змятаць (< прасл. metati ’кідаць’. Гл. яшчэ Брукнер, 540.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аджы́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які аджыў, не адпавядае сучаснасці.

2. у знач. наз. аджы́лае, ‑ага, н. Тое, што аджыло. К. Крапіва [ужо ў ранніх сваіх творах] не абмяжоўваўся толькі крытыкай старога, аджылага, а заклікаў змятаць і выкарчоўваць усё, што замінала пераможнаму поступу сацыялістычнага ладу. Казека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)