мякчы́ць

‘змякчыць, памякчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мякчу́ мякчы́м
2-я ас. мякчы́ш мякчыце́
3-я ас. мякчы́ць мякча́ць
Прошлы час
м. мякчы́ў мякчы́лі
ж. мякчы́ла
н. мякчы́ла
Загадны лад
2-я ас. мякчы́ мякчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час мякчачы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мякчы́ць

‘змякчыць, памякчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мякчу́ мя́кчым
2-я ас. мя́кчыш мя́кчыце
3-я ас. мя́кчыць мя́кчаць
Прошлы час
м. мякчы́ў мякчы́лі
ж. мякчы́ла
н. мякчы́ла
Загадны лад
2-я ас. мякчы́ мякчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час мя́кчачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

загла́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што.

1. Выраўнаваць, зрабіць гладкім (што-н. няроўнае, змятае).

З. зямлю лапатай.

З. валасы рукой.

2. перан. Змякчыць.

З. віну.

|| незак. загла́джваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

zmiękczyć

зак.

1. змякчыць; размякчыць;

zmiękczyć wodę — змякчыць ваду;

2. лінгв. змякчыць, палаталізаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пале́гчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.

1. Зрабіць менш цяжкім, аблегчыць.

П. пераправу.

2. Змякчыць, паслабіць.

П. боль.

|| незак. палягча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. палягчэ́нне, -я, н. і палёгка, -і, ДМ -гцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ułagodzić

зак. змякчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

змякча́ць несов., в разн. знач. смягча́ть; (кожу — ещё) мягчи́ть; см. змякчы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памі́лаваць, -лую, -луеш, -луе; -луй; -лаваны; зак., каго (што).

1. Дараваць каму-н. віну, пашкадаваць.

Не памілуе вас за гэта бацька.

2. Адмяніць або змякчыць пакаранне асуджанаму.

П. асуджанага.

|| наз. памі́лаванне, -я, н. (да 2 знач.).

Просьба аб памілаванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

udobruchać

зак. уласкавіць, змякчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ugłaskać

зак. задобрыць, змякчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)