здзіўля́ць гл. здзівіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ашаламі́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -ло́млены; зак., каго-што.

1. Задурыць галаву.

Несціханы лямант ашаламіў галаву.

2. Надта здзівіць, азадачыць, зрабіць моцнае ўражанне.

Нечаканая тэлеграма ашаламіла яго.

|| незак. ашаламля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ашара́шыць ’здзівіць; ударыць; перан. выпіць’ (Яўс.), рус. ошарашить ’моцна спалохаць; здзівіць; моцна з размаху ўдарыць’. Ад шарахаць, шарахнуць ’біць, цяць’, выкл. шарах!і, сюды, магчыма, і асіп. шарэш ’страх, дрыжыкі’ (Буз.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абнечака́ніць

‘здзівіць, збянтэжыць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абнечака́ню абнечака́нім
2-я ас. абнечака́ніш абнечака́ніце
3-я ас. абнечака́ніць абнечака́няць
Прошлы час
м. абнечака́ніў абнечака́нілі
ж. абнечака́ніла
н. абнечака́ніла
Загадны лад
2-я ас. абнечака́нь абнечака́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час абнечака́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фрапі́раваць

‘непрыемна здзівіць (здзіўляць), ашаламіць (ашаламляць) каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. фрапі́рую фрапі́руем
2-я ас. фрапі́руеш фрапі́руеце
3-я ас. фрапі́руе фрапі́руюць
Прошлы час
м. фрапі́раваў фрапі́равалі
ж. фрапі́равала
н. фрапі́равала
Загадны лад
2-я ас. фрапі́руй фрапі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час фрапі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фрапі́раваць

‘непрыемна здзівіць (здзіўляць), ашаламіць (ашаламляць) каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. фрапі́рую фрапі́руем
2-я ас. фрапі́руеш фрапі́руеце
3-я ас. фрапі́руе фрапі́руюць
Прошлы час
м. фрапі́раваў фрапі́равалі
ж. фрапі́равала
н. фрапі́равала
Загадны лад
2-я ас. фрапі́руй фрапі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час фрапі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надзіві́ць, ‑дзіўлю, ‑дзівіш, ‑дзівіць; зак., каго.

Разм. Здзівіць усіх, многіх або неаднаразова каго‑н. Ну і надзівіў ты нас!

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zdziwić

зак. здзівіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

эпаці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго.

Уразіць (уражваць), здзівіць (здзіўляць) незвычайнымі паводзінамі, скандальнымі ўчынкамі, парушэннем агульнапрынятых норм і правіл. Эпаціраваць гледачоў.

[Ад фр. épater — здзіўляць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zadziwić

зак. здзівіць; уразіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)