зачыні́ ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
Будучы час
адз.
мн.
1-я ас.
зачыню́
зачы́ нім
2-я ас.
зачы́ ніш
зачы́ ніце
3-я ас.
зачы́ ніць
зачы́ няць
Прошлы час
м.
зачыні́ ў
зачыні́ лі
ж.
зачыні́ ла
н.
зачыні́ ла
Загадны лад
2-я ас.
зачыні́
зачыні́ це
Дзеепрыслоўе
прош. час
зачыні́ ўшы
Крыніцы:
dzsl2007 ,
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыку́ тваць
‘прыкрываць, зачыняць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Цяперашні час
адз.
мн.
1-я ас.
прыку́ тваю
прыку́ тваем
2-я ас.
прыку́ тваеш
прыку́ тваеце
3-я ас.
прыку́ твае
прыку́ тваюць
Прошлы час
м.
прыку́ тваў
прыку́ твалі
ж.
прыку́ твала
н.
прыку́ твала
Загадны лад
2-я ас.
прыку́ твай
прыку́ твайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час
прыку́ тваючы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аклюдава́ ць
‘замкнуць (замыкаць), зачыніць (зачыняць ) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Цяперашні час
адз.
мн.
1-я ас.
аклюду́ ю
аклюду́ ем
2-я ас.
аклюду́ еш
аклюду́ еце
3-я ас.
аклюду́ е
аклюду́ юць
Прошлы час
м.
аклюдава́ ў
аклюдава́ лі
ж.
аклюдава́ ла
н.
аклюдава́ ла
Загадны лад
2-я ас.
аклюду́ й
аклюду́ йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час
аклюду́ ючы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аклюдава́ ць
‘замкнуць (замыкаць), зачыніць (зачыняць ) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Будучы час
адз.
мн.
1-я ас.
аклюду́ ю
аклюду́ ем
2-я ас.
аклюду́ еш
аклюду́ еце
3-я ас.
аклюду́ е
аклюду́ юць
Прошлы час
м.
аклюдава́ ў
аклюдава́ лі
ж.
аклюдава́ ла
н.
аклюдава́ ла
Загадны лад
2-я ас.
аклюду́ й
аклюду́ йце
Дзеепрыслоўе
прош. час
аклюдава́ ўшы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
скута́ ць
‘зачыняць , хаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Цяперашні час
адз.
мн.
1-я ас.
скута́ ю
скута́ ем
2-я ас.
скута́ еш
скута́ еце
3-я ас.
скута́ е
скута́ юць
Прошлы час
м.
скута́ ў
скута́ лі
ж.
скута́ ла
н.
скута́ ла
Загадны лад
2-я ас.
скута́ й
скута́ йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час
скута́ ючы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
АБТУРА́ ТАР (франц. obturater ад лац. obturare зачыняць ),
1) прылада, з дапамогай якой у кінаапаратах перыядычна (на час, неабходны для змены кадра) перакрываецца светлавы паток, а таксама ажыццяўляецца мадуляцыя святла ў некаторых оптыка-мех. і фотаэл. прыборах. Адрозніваюць абтуратар з вярчальным рухам — дыскавыя, конусныя, цыліндрычныя і са зваротна-паступальным — шторныя; з люстраным пакрыццём або без яго. Абтуратар мае светлавыя адтуліны, праз якія святло праходзіць да кінаплёнкі.
2) Пругкі элемент у затворах гармат, які прыціскаецца пры выстрале да сценкі камеры і прадухіляе прарыў парахавых газаў.
т. 1, с. 47
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
zú sperren vt зачыня́ ць , загаро́ джваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
запа́ хивать II несов.
1. (одежду) захіна́ ць;
2. (дверь и т. п. ) разг. зачыня́ ць .
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
unquote
[ˈʌnkwoʊt]
v.t.
зачыня́ ць двуко́ сьсе; канча́ ць цытава́ ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zú drücken vt заціска́ ць; шчы́ льна зачыня́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)