устрыма́ць

‘затрымаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. устрыма́ю устрыма́ем
2-я ас. устрыма́еш устрыма́еце
3-я ас. устрыма́е устрыма́юць
Прошлы час
м. устрыма́ў устрыма́лі
ж. устрыма́ла
н. устрыма́ла
Загадны лад
2-я ас. устрыма́й устрыма́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час устрыма́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

затры́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затрымаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спаво́ліць

‘сцішыць што-небудзь (рух, ход і пад.), затрымаць каго-небудзь (спаволіць уцекачоў)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спаво́лю спаво́лім
2-я ас. спаво́ліш спаво́ліце
3-я ас. спаво́ліць спаво́ляць
Прошлы час
м. спаво́ліў спаво́лілі
ж. спаво́ліла
н. спаво́ліла
Загадны лад
2-я ас. спаво́ль спаво́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час спаво́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

затрыма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. затрымаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затры́мліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. затрымліваць — затрымаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпыні́ць, -пыню́, -пы́ніш, -пы́ніць; -пы́нены; зак., каго-што.

Часова спыніць, затрымаць; сцішыць, зменшыць скорасць руху.

П. машыну.

П. каня.

П. гаворку.

|| незак. прыпыня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прыпыне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кантрабанды́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца кантрабандай. Затрымаць кантрабандыстаў.

[Ісп. contrabandista.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zatrzymać

зак.

1. спыніць;

zatrzymać pociąg — спыніць цягнік;

2. затрымаць; стрымаць; прыпыніць; утрымаць;

zatrzymać pobory — затрымаць зарплату;

zatrzymać przestępcę — затрымаць злачынцу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рэзо́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дастаткова разумных падстаў, абгрунтаваны. [Старога] хацелі затрымаць, прыводзілі рэзонныя доказы. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zahamować

зак. затармазіць; затрымаць; прыпыніць; замарудзіць;

zahamować samochód — затармазіць аўтамабіль;

zahamować rozwój — затармазіць (затрымаць) развіццё

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)