Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
насе́лены, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад насяліць.
2.узнач.прым. Які мае насельніцтва; заселены. Населены дом. Населены востраў.
•••
Населены пунктгл. пункт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
habitable
[ˈhæbətəbəl]
adj.
засе́лены, насе́лены; прыда́тны для жыльля́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zaludniony
заселены;
gęsto zaludniony — густанаселены;
rzadko zaludniony — маланаселены
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Míetskasernef -, -n шматкватэ́рны дом (які заселены беднатой), дом-каза́рма
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
МАЛАБА́РСКІ БЕ́РАГ,
заходняе ўзбярэжжа п-ва Індастан у Індыі, на Пд ад Гоа. Даўж. каля 800 км. Цягнецца вузкай (да 80 км) нізіннай паласой паміж Зах. Гатамі і Аравійскім м. Густа заселены. Буйны порт Калікут (Кажыкодэ).
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АПО́ЛЛІ,
узвышаныя слабахвалістыя раўніны (звычайна зандравыя) з урадлівымі цемнаколернымі карбанатнымі і шэрымі ляснымі глебамі на Пд тайгі і ў зонах мяшаных і шыракалістых лясоў Усх.-Еўрапейскай раўніны. Амаль цалкам узараны і густа заселены (напр., Уладзімірскае аполлі ў Рас. Федэрацыі). На Прыкарпацкай Украіне аполлі — ландшафты лясістай пагорыстасці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АКТЫ́ЎНАЕ АСЯРО́ДДЗЕ,
1) у квантавай электроніцы — рэчыва, у якога высокія энергетычныя ўзроўні часцінак заселены больш, чым нізкія (т.зв. інверсная заселенасць). Вымушанае выпрамяненне актыўнага асяроддзя выкарыстоўваецца для ўзмацнення і генерацыі эл.-магн. хваляў (гл.Квантавы ўзмацняльнік, Квантавы генератар).
2) У оптыцы — рэчыва, якому ўласцівая натуральная аптычная актыўнасць.