пазако́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Закаціць куды‑н. усё, многае. Пазакочваць матацыклы ў гаражы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

tantrum [ˈtæntrəm] n. вы́бух раздражне́ння, істэ́рыка;

get into a tantrum ускіпе́ць, закаці́ць істэ́рыку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зако́чаны в разн. знач. зака́ченный; вка́ченный; ука́ченный; см. закаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

назако́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Закаціць вялікую колькасць чаго‑н. куды‑н. Назакочваць калёс у вазоўню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wtoczyć

зак. укаціць, закаціць; ускаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

исте́рика істэ́рыка, -кі ж.;

закати́ть исте́рику закаці́ць істэ́рыку, упа́сці ў істэ́рыку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

істэ́рыка ж. исте́рика;

◊ закаці́ць ~ку — закати́ть исте́рику;

упа́сці ў ~ку — впасть в исте́рику

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перакаці́ць, ‑качу, ‑коціш, ‑коціць; зак., каго-што.

1. Коцячы, перамясціць. Перакаціць бервяно. Перакаціць кулямёт на новую пазіцыю. □ [Валя:] — Ідзі памажы Тлашы бочку з вадою перакаціць — далёка стаіць. Лобан.

2. Закаціць далей, чым трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зако́чваць несов., в разн. знач. зака́тывать; (катя, помещать внутрь чего-л. — ещё) вка́тывать; (удалять куда-л. — ещё) ука́тывать; см. закаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verdréhen vt

1) завярну́ць; вы́віхнуць;

die Áugen ~ закаці́ць во́чы

2) сказі́ць, перакруці́ць;

◊

j-m den Kopf ~ разм. закруці́ць каму́-н. галаву́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)