zadmuchać

zadmucha|ć

зак.

1. задзьмуць; падзьмуць;

~ł wiatr — падзьмуў вецер;

2. задзьмуць, патушыць;

~ć świecę — задзьмуць свечку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заду́ть сов.

1. (начать дуть) пача́ць дзьмуць, пача́ць дзьму́хаць;

2. (погасить) затушы́ць, загасі́ць, задзьму́ць, задзьму́хаць;

3. (занести снегом и т. п.) задзьму́ць, заве́яць;

4. техн. заду́ць;

заду́ть до́мну заду́ць до́мну.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zdmuchnąć

зак.

1. здзьмуць;

zdmuchnąć kurz — здзьмуць пыл;

2. задзьмуць;

zdmuchnąć świecę — задзьмуць свечку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áusblasen* vt

1) патушы́ць, задзьму́ць (агонь)

2) выдзіма́ць

3) разбалбата́ць, раструбі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

задзіма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да задзьмуць ​1.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Дзьмучы, пранікаць, забірацца куды‑н. (пра вецер, мяцеліцу і пад.). Часам задзімаў у вокны вецер. Быкаў.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.); што. Дзьмучы, заносіць куды‑н. Вецер задзімаў пясок у расчыненае акно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патушыць, пагасіць, загасіць, задзьмуць / вадкасцю: заліць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

zadąć

зак. задзьмуць; затрубіць; задудзець;

zadąć w trąbę — заіграць (задудзець) на трубе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zawiać

зак.

1. павеяць, задзьмуць;

2. занесці, замесці (снегам);

3. безас. прадзьмуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

blow out

а) задзьму́ць, згасі́ць сьве́чку

Please blow out the candle — Калі́ ла́ска, згасі́ сьве́чку

б) ло́пнуць, трэ́снуць

The worn tire blew out — Зно́шаная шы́на ло́пнула

to blow out one’s brains — пусьці́ць сабе́ ку́лю ў лоб

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zanieść

zani|eść

зак.

1. занесці;

~eś to do pokoju! — занясі гэта ў пакой!;

2. безас. занесці, замесці; засыпаць; задзьмуць; завеяць;

drogę ~osło śniegiem — дарогу замяло снегам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)