Verbum

анлайнавы слоўнік

загава́рваць ¹,

гл. загаворваць ¹.

загава́рваць ²

гл. загаворваць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загова́ривать^II несов.

1. (утомлять разговором) загаво́рваць;

2. (воздействовать заговором) замаўля́ць, загаво́рваць;

◊

загова́ривать зу́бы загаво́рваць зу́бы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загава́рваць несов., см. загаво́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загаво́рванне ср. загова́ривание; см. загаво́рваць ²

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загова́ривать^I несов. (пытаться заводить разговор) загаво́рваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сач’ю́ у выразе сачʼю гаварыць ’загаворваць ад сурокаў’ (Сл. ПЗБ). Уласна з вачэй, г. зн. загаворваць ад «дурнога вока», рус. сглаза; ‑у — стары канчатак парнага ліку.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

загута́рваць

‘загаворваць, займаць каго-небудзь размовамі (загутарваць субяседніка, загутарваць чаканне); праводзіць час у гутарцы’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	загута́рваю	загута́рваем
2-я ас.	загута́рваеш	загута́рваеце
3-я ас.	загута́рвае	загута́рваюць
Прошлы час
м.	загута́рваў	загута́рвалі
ж.	загута́рвала
н.	загута́рвала
Загадны лад
2-я ас.	загута́рвай	загута́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	загута́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

charm² [tʃɑ:m] v.

1. зачаро́ўваць, чарава́ць; прыва́бліваць, ва́біць

2. заваро́жваць; загаво́рваць (ад хваробы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

spiel [ʃpi:l, spi:l] n. infml, derog.

1. балбатня́, пустасло́ўе;

give a spiel балбата́ць, мя́нціць языко́м, загаво́рваць зу́бы

2. рэкла́мны ро́лік, рэкла́мная перада́ча

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

загаво́рвацца і загава́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да загаварыцца.

2. Гаварыць пра што‑н. блытана, неўпапад, збіваючыся. Пан Крукоўскі ўчарнеў ад перапалоху, многа піў і нават, казалі, пачаў загаворвацца. Бажко. Гавары, ды не загаварвайся. З нар.

3. Зал. да загаворваць ¹, загаварваць ¹.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)