muskać

незак. кніжн. дакранацца, датыкацца, пагладжваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tangíeren vt матэм. датыка́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

притра́гиваться несов.

1. (дотрагиваться) дакрана́цца, датыка́цца;

2. (пробовать, отведывать) дакрана́цца; см. притро́нуться.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

handle​2 [ˈhændl] v.

1. кірава́ць; ажыццяўля́ць кантро́ль, кантралява́ць

2. чапа́ць, крана́ць, датыка́цца рука́мі

3. кірава́ць (машынай, станком і да т.п.)

4. гандлява́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сутыка́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.

1. гл. сутыкнуцца.

2. Узаемна дакранацца, датыкацца.

С. спінамі.

3. Мець сумежныя бакі; межавацца.

Луг сутыкаецца з пасевамі жыта.

4. перан. Уступаць у якія-н. адносіны, кантакты з кім-, чым-н.; мець справу з кім-, чым-н.

С. з падатковай інспекцыяй.

С. з перакладам паэзіі.

С. з праблемай выбару.

|| наз. сутыка́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прикаса́ться несов.

1. (дотрагиваться) дакрана́цца, датыка́цца; (трогать) чапа́ць (што), крана́ць (што);

2. перен. прычыня́цца (да чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

berühren

1. vt датыка́цца, дакрана́цца; перан. закрана́ць;

◊

j-n empfíndlich ~ закрану́ць [зачапі́ць] (каго-н.) за жыво́е

2. ~, sich

1) чапа́ць, кра́таць (датыкацца адзін да аднаго)

2) (mit D) датыка́цца, дакрана́цца (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Крана́ць ’датыкацца да чаго-небудзь, чапаць’ (ТСБМ, Сл. паўн.-зах., КЭС, лаг., Гарэц., Мядзв.). Да *кратнуць. Спачатку крануць (< *кратнуць). Потым па аналогіі кранаць. Гл. кратаць 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

соприкаса́ться несов.

1. (находиться в смежности) межава́цца;

2. (прикасаться) датыка́цца, дакрана́цца;

3. перен. (вступать в общение) сутыка́цца, мець дачыне́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крана́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каго-што.

1. Датыкацца, дакранацца да каго-, чаго-н.; чапаць.

К. рукой.

Нельга к. ядавітыя расліны.

2. Парушаць чый-н. спакой, турбаваць; закранаць каго-, што-н. у гутарцы, прамове.

Яна не хацела кранаць маці.

Аграном кранаў пытанні ўрадлівасці глебы.

3. перан. Хваляваць, расчульваць.

Маё сэрца кранаюць родныя краявіды.

4. Прыводзіць у рух.

Паравоз кранае вагоны.

|| зак. крану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)