polecać się

незак.

1. рэкамендавацца; рэкамендаваць сябе;

2. давярацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

confide [kənˈfaɪd] v.

1. (in) давяра́ць; давяра́цца;

May I confide in you? Табе/Вам можна даверыцца?

2. (to) каза́ць/расказва́ць па сакрэ́це/пад сакрэ́там

3. (to) даруча́ць, давяра́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rely

[rɪˈlaɪ]

v.i.

1) спадзява́цца; лічы́ць, разьлі́чваць на каго́-што

Rely on your own efforts — Спадзява́йся то́лькі на свае́ стара́ньні

2) давяра́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

trust​2 [trʌst] v.

1. ве́рыць, давяра́ць;

trust in God ве́рыць у Бо́га;

I don’t trust him an inch. Я зусім яму не веру.

2. даруча́ць

3. fml спадзява́цца, разлі́чваць;

trust in smb. давяра́цца, ве́рыць каму́-н.;

trust to smth. спадзява́цца на што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

depend

[dɪˈpend]

v.t.

1) (upon) зале́жаць ад чаго́

to depend on the weather — зале́жаць ад надво́р’я

2) (on) здава́цца на каго́-што; давяра́цца, быць пэ́ўным у кім-чым

3) (on) быць на ўтрыма́ньні

4) зьвіса́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zwierzać się

незак. давярацца; прызнавацца; выказваць (адкрываць) свае думкі; дзяліцца сваімі думкамі;

zwierzać się z czego — прызнавацца ў чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tráuen I

1. vi (D) ве́рыць, давяра́ць, давяра́цца (каму-н.);

trau, schau wem ≅ давяра́й, але́ ве́дай каму́

2. ~, sich асме́львацца; рызыкава́ць;

sich nicht ~ etw. zu tun не асме́ліцца [бая́цца] што-н. зрабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zdawać się

zda|wać się

незак.

1. na kogo/co спадзявацца на каго/што; давярацца каму/чаму;

2. безас. здавацца;

~je mi się ... — мне здаецца...

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

предава́ться

1. (чему) аддава́цца; (впадать во что-л.) упада́ць (у што); (углубляться) паглыбля́цца;

предава́ться отча́янию упа́даць у ро́спач;

предава́ться мечта́м аддава́цца ма́рам, паглыбля́цца ў ма́ры;

2. (кому, чему) уст. аддава́цца; (переходить на сторону кого-, чего-л.) перахо́дзіць (да каго, да чаго); (доверяться) давяра́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

полага́ться несов.

1. (надеяться) спадзява́цца (на каго, на што); (рассчитывать) разлі́чваць (на каго, на што); (доверять) давяра́ць; (доверяться) давяра́цца (каму, чаму), здава́цца (на каго, на што); (быть уверенным) быць упэ́ўненым (у кім, у чым);

полага́ться на свои́ си́лы спадзява́цца на свае́ сі́лы;

полага́ться на чью́-л. по́мощь спадзява́цца на чыю́-не́будзь дапамо́гу;

на него́ мо́жно полага́ться яму́ мо́жна давяра́ць (давяра́цца), у ім мо́жна быць упэ́ўненым, на яго́ мо́жна спадзява́цца;

2. (употребляется в 3 лице в знач. «причитается») нале́жыць;

ка́ждому полага́ется немно́го де́нег ко́жнаму нале́жыць тро́хі гро́шай;

3. (употребляется в 3 лице в знач. «приличествует»); (следует) нале́жыць; (надо) трэ́ба; (в обычае) заве́дзена; (при употреблении с отрицанием в знач. «нельзя») не́льга, нямо́жна; (в знач. «не разрешается, не дозволено») не дазваля́ецца, не дазво́лена;

так поступа́ть не полага́ется так рабі́ць нямо́жна;

взять всё, что полага́ется узя́ць усё, што трэ́ба (што нале́жыць);

здесь кури́ть не полага́ется тут куры́ць не дазваля́ецца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)