truen I

1. vi (D) ве́рыць, давяра́ць, давяра́цца (каму-н.);

trau, schau wem давяра́й, але́ ве́дай каму́

2. ~, sich асме́львацца; рызыкава́ць;

sich nicht ~ etw. zu tun не асме́ліцца [бая́цца] што-н. зрабі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)