гырча́ць

‘гыркаць, брахаць (пра сабаку)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гырчу́ гырчы́м
2-я ас. гырчы́ш гырчыце́
3-я ас. гырчы́ць гырча́ць
Прошлы час
м. гырча́ў гырча́лі
ж. гырча́ла
н. гырча́ла
Загадны лад
2-я ас. гырчы́ гырчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час гырчучы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гырчэ́ць

‘гыркаць, брахаць (пра сабаку)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гырчу́ гырчы́м
2-я ас. гырчы́ш гырчыце́
3-я ас. гырчы́ць гырча́ць
Прошлы час
м. гырчэ́ў гырчэ́лі
ж. гырчэ́ла
н. гырчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. гырчы́ гырчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час гырчучы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

загы́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць гыркаць. // Гыркнуць некалькі разоў запар. Сабака пад сталом загыркаў і, ашчэрыўшы зубы, кінуўся на пана. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ву́ркаць ’бурчаць, грукацець’, ’гыркаць, сварыцца, злосна адказваць’ (КСТ). Гл. вурча́ць, вы́ркаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

гы́рканне ср.

1. рыча́ние;

2. перен., разг. рыча́ние, ря́вканье;

1, 2 см. гы́ркаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ánbrüllen vt разм. крыча́ць, гы́ркаць (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

snarl​2 [snɑ:l] v.

1. (at) бурча́ць; агрыза́цца; гы́ркаць;

snarl against smth. бурча́ць су́праць чаго́-н.

2. ры́каць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гы́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Разм. Тое, што і гыркаць (у 2 знач.). А за сталом маўчком сядзелі. Там хлопцы гыркацца не смелі, Бо там парадак вельмі строгі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гы́рканне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гыркаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Тразора Мурза рве, а Мурзу рве Тразор! У момант гырканне узнялі такое, Ажно гудзе ўвесь двор. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

growl​2 [graʊl] v.

1. рыка́ць, раўці́ (пра жывёл); гы́ркаць (пра сабаку); (таксама перан.)

2. бурча́ць;

He growled out a reply. Ён нешта буркнуў у адказ.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)