áussiedeln vt высяля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wysiedlać

зак. высяляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

высусе́джваць

‘высяляць каго-небудзь з суседства’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высусе́джваю высусе́джваем
2-я ас. высусе́джваеш высусе́джваеце
3-я ас. высусе́джвае высусе́джваюць
Прошлы час
м. высусе́джваў высусе́джвалі
ж. высусе́джвала
н. высусе́джвала
Загадны лад
2-я ас. высусе́джвай высусе́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высусе́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Выдвара́ць ’вытураць, высяляць’ (БРС, КТС); ’перабіраць, капрызіць’ (БРС), выджвара́тися ’блазнаваць, крыўляцца’ (Бес.). Рус. выдворя́ть ’выганяць, высяляць’, рус. дыял. выдворя́ться ’крыўляцца, капрызіць; хваліцца’, укр. видвара́ць ’выганяць, высяляць’. Ад двор. Значэнні ’крыўляцца, капрызіць’ з’яўляюцца, відавочна, калькай польск. dworować ’служыць’; ’кпіць’; параўн. чэш. dvořiť si ’ганарыцца чым-небудзь’, dvořský ’дасціпны, цікавы, забаўны (чалавек)’. У польск. і чэш. мовах яны ўстанавіліся па ўзору ням. Hof machen, hofieren, франц. faire la cour (Брукнер, 105; Махэк₂, 136 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

áusquartieren vt высяля́ць (з кватэры)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eject [ɪˈdʒekt] v. (from)

1. fml выганя́ць; высяля́ць

2. выкі́дваць; вывярга́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сасла́ць veгschícken vt; verbánnen vt, áusweisen* vt (высяляць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

evict [ɪˈvɪkt] v. (from) высяля́ць; выганя́ць (з дому, будынка і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

eksmitować

юр.

1. незак. высяляць (прымусова);

2. зак. выселіць;

eksmitować lokatorów — выселіць (высяляць) кватарантаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

evict

[ɪˈvɪkt]

v.t.

1) выганя́ць

2) высяля́ць, выкіда́ць (з кватэ́ры, гаспада́ркі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)