заплю́ндраць

‘разрабаваць, вынішчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заплю́ндраю заплю́ндраем
2-я ас. заплю́ндраеш заплю́ндраеце
3-я ас. заплю́ндрае заплю́ндраюць
Прошлы час
м. заплю́ндраў заплю́ндралі
ж. заплю́ндрала
н. заплю́ндрала
Загадны лад
2-я ас. заплю́ндрай заплю́ндрайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заплю́ндраўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заплю́ндрыць

‘разрабаваць, вынішчыць што-небудзь; запэцкаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заплю́ндру заплю́ндрым
2-я ас. заплю́ндрыш заплю́ндрыце
3-я ас. заплю́ндрыць заплю́ндраць
Прошлы час
м. заплю́ндрыў заплю́ндрылі
ж. заплю́ндрыла
н. заплю́ндрыла
Загадны лад
2-я ас. заплю́ндры заплю́ндрыце
Дзеепрыслоўе
прош. час заплю́ндрыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

искорени́ть сов. вы́караніць, мног. павыкараня́ць; (уничтожить) вы́нішчыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

натруці́ць, ‑тручу, ‑труціш, ‑труціць; зак., каго.

Знішчыць, вынішчыць атрутай у якой‑н. колькасці. Натруціць грызуноў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

изничто́жить сов., прост. зні́шчыць, мног. пазнішча́ць, вы́нішчыць; разг. знішто́жыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павынішча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Вынішчыць, знішчыць усіх, многіх або ўсё, многае. Павынішчаць пустазелле. □ Цяпер ваўкоў зменшала: іх павынішчалі паляўнічыя. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

eksterminować

незак. вынішчыць, знішчаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przetrzebić

зак. выкараніць; вынішчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wygubić

зак. вынішчыць, знішчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wytracić

зак. знішчыць, вынішчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)