Rebéll m -en, -en бунта́р, паўста́нец, інсурге́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mutineer

[,mju:tənˈɪr]

n.

бунта́р -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rioter

[ˈraɪətər]

n.

бунта́р -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

burzyciel

м.

1. разбуральнік; парушальнік;

2. бунтар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

insurgent

[ɪnˈsɜ:rdʒənt]

n.

паўста́нец -ца m., бунта́р -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buntownik

м. бунтаўшчык, мяцежнік, паўстанец, бунтаўнік, бунтар; баламутнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rebel​1 [ˈrebl] n.

1. мяце́жнік, паўста́нец

2. бунта́р, бунтаўшчы́к;

Tom has always been the rebel of the family. З Томам у сям’і няма ніякай рады.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

firebrand

[ˈfaɪrbrænd]

n.

1) ахо́пленая полымем галаве́шка

2) бунта́р -а́ m., баламу́т, інтрыга́н -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВЫСО́ЦКІ (Уладзімір Сямёнавіч) (25.1.1938, Масква — 25.7.1980),

рускі паэт, акцёр, аўтар і выканаўца песень. У лірыка-рамантычных, камічных і сатыр. песнях, баладах, спавядальных вершах (зб. «Нерв», 1981; «Я, вядома, вярнуся...», 1988) адчувальныя матывы рус. гарадскога раманса. Творы Высоцкага вызначаюцца шчырай пранікнёнасцю і лірызмам (асабліва вершы і песні пра вайну), кожны з іх напісаны «нервам» паэта. З 1964 у Маскоўскім т-ры на Таганцы. Сярод роляў Хлапуша («Пугачоў» паводле С.Ясеніна), Гамлет («Гамлет» У.Шэкспіра), Лапахін («Вішнёвы сад» А.Чэхава) і інш. Здымаўся ў маст. фільмах «Вертыкаль», «Кароткія сустрэчы», «Месца сустрэчы змяніць нельга» і інш. Трагічны герой Высоцкага — асоба нязломная, бунтар-адзіночка, які ўсведамляе сваю асуджанасць, але застаецца непахісны да канца. Дзярж. прэмія СССР 1987.

т. 4, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

malcontent

[,mælkənˈtent]

1.

adj.

незадаво́лены; неспако́йны; бунта́рскі, бунта́рны

2.

n.

незадаво́лены чалаве́к; бунта́р -а́ m., бунта́рка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)