голоно́гий галано́гі; (босой — ещё) бо́сы, басано́гі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

необу́тый неабу́ты; (разутый) разу́ты; (босой) бо́сы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bosy

босы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bárfüßig a бо́сы, разу́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

barefooted

[ˈberfʊtɪd]

adj.

бо́сы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

босо́й бо́сы;

на бо́су́ но́гу набасано́ж, на бо́сую нагу́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

barefoot

[ˈberfʊt]

adv., adj.

бо́сы; басано́ж

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Набасанож ’на босую нагу’ (ТСБМ). Да босы і нага.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЗЮ́ЗЯ,

у бел. нар. міфалогіі бажаство — увасабленне холаду. З. ўяўлялі ў выглядзе лысага барадатага дзеда ў расхлістаным кажусе, які босы хадзіў па снезе. Паводле павер’яў, ён узнімаў завіруху, мяцеліцу, выклікаў сцюжу. Прымхлівыя людзі лічылі, што ў моцны мароз З. біў доўбняй па дрэвах і бярвенні, якія ад гэтага трашчалі.

т. 7, с. 123

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Разбася́чыцца ’разбэсціцца, распусціцца’ (Паўл.). Утворана ад раз- і бася́к ’нягоднік, свавольнік’ (< босы).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)