świadectwo

н. пасведчанне, атэстат;

świadectwo dojrzałości — атэстат сталасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ста́ласць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць сталага (у 1–3 і 5 знач.); высокая ступень развіцця, дасканаласці. Сталасць думак. Творчая сталасць пісьменніка. Палітычная сталасць моладзі. □ Роля Марылькі была пераходнай ад травесці да гераінь, яна сведчыла аб сталасці таленту актрысы, аб яе акцёрскім майстэрстве. «Полымя». Сярод таварыш[а]ў Сцёпка выдзяляўся сваёю стараннасцю ў навуцы, сваёю сталасцю і сур’ёзнасцю. Колас.

2. Стан арганізма, які дасягнуў поўнага развіцця. Васемнаццаць год — час юнацкай сталасці.

•••

Атэстат сталасці гл. атэстат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

HNC [ˌeɪtʃenˈsi:] n. (скар. ад Higher National Certificate) атэста́т вышэ́йшай адука́цыі (у Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

testimonial [ˌtestɪˈməʊniəl] n. характары́стыка; атэста́т; пасве́дчанне;

a testimonial from a teacher рэкаменда́цыя ад наста́ўніка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

matura

matur|a

ж.

1. экзамен на атэстат сталасці;

zdać ~ę — здаць выпускныя экзамены;

2. атэстат сталасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Attést n -s, -e пасве́дчанне, атэста́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Maturitätszeugnis n -ses, -se атэста́т ста́ласці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Réifezeugnis n -ses, -se атэста́т ста́ласці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ста́ласць ж. Réife f - (тс. перан.); Solidität f -, Gedíegenheit f - (саліднасць);

атэста́т ста́ласці Réifezeugnis n -ses, -se;

экза́мен на атэста́т ста́ласці Réifeprüfung f -, -en, Abitúr n -s; Maturitä́tsprüfung f, Matúr(um) n -s, Matúra f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Abitúr n -s, -e экза́мен на атэста́т ста́ласці; выпускны́ экзаме́н;

sein ~ máchen здава́ць экза́мен на атэста́т ста́ласці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)