ТЫ́ТУЛ (ад лац. titulus надпіс, ганаровае званне),

1) ганаровае родавае або дараванае званне (напр., граф, барон, герцаг), якое падкрэслівае прывілеяванае становішча асобы, патрабуе суадноснага тытулавання (напр., ваша высокасць, вялікасць, сіяцельства). Пашырана ў шэрагу дзяржаў (Вялікабрытанія, Францыя). Прысвойваецца таксама ў гонар прызнання заслуг якой-н. асобы (напр., Т. чэмпіёна свету).

2) У грамадзянскім праве аснова якога-н. права (напр., Т. уласнасці).

3) Т. як элемент кнігі, брашуры гл. ў арт. Тытульны ліст.

4) Устарэлае — атэстат, дыплом пра набыццё адукацыі ў якой-н. навуч. установе.

т. 16, с. 82

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)