alpine [ˈælpaɪn] adj. альпі́йскі;

picturesque alpine villages маляўні́чыя альпі́йскія вёскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

alpine

[ˈælpaɪn]

adj.

1) альпі́йскі

2) высакаго́рны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

alpenstock

[ˈælpənstɑ:k]

n.

альпэншто́к -а m., альпі́йскі кі́й

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

альпіні́ст

(ад лац. alpinus = альпійскі)

спартсмен, які займаецца альпінізмам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

альпінія́да

(ад лац. alpinus = альпійскі)

масавыя спартыўныя мерапрыемствы па альпінізме.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Sénne f -, -n дыял. альпі́йскі луг

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

эдэльве́йс, ‑у і ‑а, м.

1. ‑у. Горная травяністая расліна сямейства складанакветных, суквецце якой падобна на белую зорку.

2. ‑а. Кветка гэтай расліны. Марта падала мне кветачку з далікатнымі белымі пялёсткамі — высакагорны альпійскі рамонак-эдэльвейс. Даніленка.

[Ням. Edelweiß.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВЯЛІ́КІЯ ГІМАЛА́І,

самая высокая частка Гімалаяў

[да 8848 м, г. Джамалунгма (Эверэст)],

якая цягнецца ўздоўж іх восевай зоны. Складзены пераважна з крышт. парод і сланцаў. Характэрны альпійскі рэльеф. Снежнікі, ледавікі.

т. 4, с. 388

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Mátte I f -, -n альпі́йскі луг, па́ша, вы́ган

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

alpín

1. альпі́йскі

2. высакаго́рны; альпіні́сцкі

3. альпі́йскі, высакаго́рны;

der ~ e Sport го́рны спорт, альпіні́зм;

~ er Skíläufer ['ʃ-] [Schíläufer, Rénnläufer] m -s, - горналы́жнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)