нараджа́льнасць, ‑і, ж.

Адносная колькасць нараджэнняў (у 1 знач.) за пэўны адрэзак часу. Нараджальнасць перавышае смяротнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пыта́льна-адно́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пыта́льна-адно́сны пыта́льна-адно́сная пыта́льна-адно́снае пыта́льна-адно́сныя
Р. пыта́льна-адно́снага пыта́льна-адно́снай
пыта́льна-адно́снае		 пыта́льна-адно́снага пыта́льна-адно́сных
Д. пыта́льна-адно́снаму пыта́льна-адно́снай пыта́льна-адно́снаму пыта́льна-адно́сным
В. пыта́льна-адно́сны (неадуш.)
пыта́льна-адно́снага (адуш.)		 пыта́льна-адно́сную пыта́льна-адно́снае пыта́льна-адно́сныя (неадуш.)
пыта́льна-адно́сных (адуш.)
Т. пыта́льна-адно́сным пыта́льна-адно́снай
пыта́льна-адно́снаю		 пыта́льна-адно́сным пыта́льна-адно́снымі
М. пыта́льна-адно́сным пыта́льна-адно́снай пыта́льна-адно́сным пыта́льна-адно́сных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адно́сны, -ая, -ае.

1. Які вызначаецца пры параўнанні, супастаўленні з чым-н., правільны толькі пры пэўных умовах.

А. поспех.

Зіма адносна (прысл.) цёплая.

Адносная прыгажосць.

2. У мовазнаўстве: які паказвае адносіны паміж чым-н., да чаго-н.

А. прыметнік.

А. займеннік.

|| наз. адно́снасць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

хі́бнасць, ‑і, ж.

1. Памылка, няправільнасць, недакладнасць. Стылістычныя хібнасці.

2. Спец. Розніца паміж сапраўднай велічынёю чаго‑н. і велічынёю, атрыманай пры вымярэнні; адхіленне ад зададзенай велічыні; недакладнасць. Абсалютная хібнасць. Адносная хібнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ізаіо́нія

(ад іза- + іоны)

адносная пастаяннасць іоннага складу ўнутранага асяроддзя арганізма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

каэфіцые́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Лікавы (або літарны) множнік у алгебраічным выразе.

2. Адносная велічыня, якая колькасна вызначае якую-н. уласцівасць фізічнага цела.

К. цеплаправоднасці.

○

Каэфіцыент карыснага дзеяння (ккд) — адносіны колькасці карыснай работы, выкананай якім-н. механізмам, да колькасці скарыстанай ім энергіі.

|| прым. каэфіцые́нтны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ізаанкі́я

(ад іза- + гр. onkos = велічыня, цяжар)

адносная пастаяннасць анкатычнага ціску плазмы крыві.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

plurality

[plʊˈræləti]

n., pl. -ties

1) адно́сная бальшыня́ (галасо́ў)

2) бальшыня́, бо́льшасьць f.

3) вялі́кая ко́лькасьць; мно́ства

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

хі́бнасць ж.

1. непра́вильность, нето́чность, погре́шность;

2. мат. погре́шность;

абсалю́тная х. — абсолю́тная погре́шность;

адно́сная х. — относи́тельная погре́шность

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ізаасмі́я

(ад іза- + гр. osmos = штуршок)

адносная пастаяннасць асматычнага ціску ў вадкіх асяроддзях і тканках арганізма.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)