одёргиваться

1. абця́гваць на сабе́ адзе́нне;

2. страд. абця́гвацца, абрыва́цца; см. одёргивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обдёргивать несов., разг.

1. (обрывать) абрыва́ць, абшмо́ргваць;

2. (обравнивать) абскуба́ць, абця́гваць; см. обдёргать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

obciągać

незак.

1. абцягваць, папраўляць;

obciągać ubranie — абцягваць (папраўляць) адзенне;

2. пакрываць, пацягваць;

obciągać krzesło skórą — абіваць крэсла скурай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

upholster

[ʌpˈhoʊlstər]

v.t.

1) абця́гваць, абшыва́ць, абіва́ць мэ́блю, рабі́ць мя́ккую мэ́блю

2) дэкарава́ць пако́й (фіра́нкамі, што́рамі, дывана́мі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абця́гванне ср.

1. обтя́гивание, обтя́жка ж., оби́вка ж.;

2. обтя́гивание;

3. одёргивание, обдёргивание;

4. обведе́ние;

1-4 см. абця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Спра́жка ‘засцежка’ (ТСБМ, Нас., Некр. і Байк., Шат., Стан., Пятк. 2, Сл. ПЗБ, ЛА, 4). Параўн. польск. sprzążka ‘тс’, славен. préga ‘тс’, балг. радоп. спрʼо̂га, спро̂жда ‘тс’. Узыходзіць да *pręgti, прадстаўленага ў спрагаць (гл.), запрагаць, выпрагаць і інш. Гл. пражка. Куркіна (Диал. структура, 69) узводзіць да *sъprǫdja/*sъprędja ад *sъprędti, роднасным літ. sprę́sti ‘абцягваць, вымяраць’, чаму пярэчыць балгарская форма з г. Гл. таксама Брукнер, 436; Фасмер, 3, 394.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абця́гвацца несов.

1. обтя́гиваться, обвиса́ть;

2. разг. оправля́ться, одёргиваться, обдёргиваться;

1, 2 см. абцягну́цца;

3. страд. обтя́гиваться, обива́ться; оправля́ться, одёргиваться, обдёргиваться; обводи́ться; см. абця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bespánnen vt

1) абця́гваць; наця́гваць

2) (mit D) запрага́ць (коней у воз і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

strámmen

1. vt сця́гваць; наця́гваць

2. vi

1) абця́гваць

2) рэ́заць, ці́снуць (пра цесную вопратку; рабіць балюча)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umspánnen II vt (mit D)

1) абця́гваць (што-н., чым-н.)

2) а(б)хо́пліваць; сціска́ць, абціска́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)