нааблу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Аблупіць вялікую колькасць чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблу́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблупліваць — аблупіць і аблуплівацца — аблупіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблупе́жыць

‘аблупіць, абдзерці што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аблупе́жу аблупе́жым
2-я ас. аблупе́жыш аблупе́жыце
3-я ас. аблупе́жыць аблупе́жаць
Прошлы час
м. аблупе́жыў аблупе́жылі
ж. аблупе́жыла
н. аблупе́жыла
Загадны лад
2-я ас. аблупе́ж аблупе́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час аблупе́жыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нааблу́пліваць сов. (во множестве) облупи́ть; ободра́ть; см. аблупі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пааблу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Аблупіць, абадраць усё, многае. Пааблупліваць абоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obłupić

зак. аблупіць, абадраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

аблу́плены облу́пленный; обо́дранный; см. аблупі́ць;

◊ ве́даць як ~нага — знать как облу́пленного

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

odrzeć

зак. здзерці; аблупіць; абадраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

далупі́ць, ‑луплю, ‑лупіш, ‑лупіць; зак., каго-што.

1. Аблупіць, злупіць да канца. Далупіць зайца. Далупіць печаную бульбіну.

2. Разм. Дарваць, канчаткова парваць. Далупіў вопратку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лі́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.

Памянш.-ласк. да ліпа ​1; маладая ліпа. [Месяц] стуліўся за кучаравую пахучую ліпку. Крапіва.

•••

Абадраць (абдзерці, абабраць, аблупіць) як ліпку гл. абадраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)