Verbum

дасла́ць​^I

1. (выслаць недасланае) náchschicken vt, náchsenden* vt;

2. (падаць у пэўнае месца) schícken vt;

3. разм. (паслаць для перадачы каму-н.) schícken vt

ільго́та ж. Privilég [-vi-] n -s, -gi¦en; Vergünstigung f -, -en; Vórrecht n -(e)s, -e, Sónderrecht n (прывілея);

дава́ць ільго́ты каму-н. j-m Vergünstigungen [Vórzugsrechte] éinräumen [gewähren]

ка́верза ж. разм.

1. (выхадка) Schikáne f -, -n;

2. (інтрыга) Intríge f -, -n, Ränke pl;

учыні́ць каму-н. ка́верзу j-m éinen bösen Streich spíelen

адтапта́ць разм. zertréten* vt;

адтапта́ць каму-н но́гі j-m auf die Füße tréten* [trámpeln];

◊

адтапта́ць сабе́ но́гі sich müde láufen*; sich (D) die Füße áblaufen*

абды́мкі мн. Umármung f -, -en;

кі́нуцца ў абды́мкі каму-н. sich j-m in die Árme wérfen*;

сустрэ́ць з шыро́кімі абды́мкамі mit óffenen Ármen empfángen*

кухта́ль м. разм. Fáustschlag m -(e)s, -schläge; Puff m -(e)s, Püffe;

даць каму-н кухталя́ j-m éinen Fáustschlag versétzen, j-n púffen

міргну́ць

1. zwínkern vi, blínzeln vi;

2. (зрабіць знак) zúblinzeln vi (каму-н. D);

◊

ён на́ват во́кам не міргну́ў er hat mit kéiner Wímper gezúckt

прысвяці́ць, прысвяча́ць (што-н. каму-н.) wéihen vt; wídmen vt (тс. кнігу);

ён прысвяці́ў сваё жыццё наву́цы er hat sein gánzes Lében der Wíssenschaft gewídmet

ха́бар м. Bestéchung f -, -en; Bestéchungsgeld n -(e)s, -er, Schmíergeld n (грашовая);

дава́ць каму-н. ха́бар j-n bestéchen* [schmíeren, korrumpíeren];

браць ха́бар sich bestéchen lássen*