mourn [mɔ:n] v. апла́кваць, смуткава́ць;
They mourned the loss of their leader. Яны аплаквалі страту свайго правадыра.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
outcome [ˈaʊtkʌm] n. вы́нік, зыхо́д;
They are confident of a successful outcome. Яны ўпэўнены ў паспяховым зыходзе.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
expedite [ˈekspədaɪt] v. fml паскара́ць; палягча́ць;
They asked us to expedite deliveries. Яны прасілі нас паскорыць пастаўкі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
eye2 [aɪ] v. глядзе́ць, назіра́ць;
They eyed us with alarm. Яны глядзелі на нас з трывогаю.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
budget1 [ˈbʌdʒɪt] n. бюджэ́т;
a budget deficit дэфіцы́т бюджэ́ту;
They went over budget. Яны перавысілі бюджэт.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
well-kept [ˌwelˈkept] adj. дагле́джаны;
Their house is always well-kept. Яны заўжды добра даглядаюць свой дом.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
непараўна́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, што цяжка параўнаць з кім‑, чым‑н. іншым; надзвычайны. Непараўнальная прыгажосць. □ Вядома, Колас непараўнальны майстар, пісьменнік з вялікім вопытам і выдатнай літаратурнай школай. Перкін. Талстой, Дастаеўскі, Чэхаў, Гаршын, Горкі, Купрын — яны прыйшлі другою хваляй, пасля Пушкіна, Лермантава, Гогаля, яны назаўсёды здаліся.. [Алесю] непараўнальнымі, яны павялі яго ў родны хвалюючы свет!.. Брыль.
2. Які так адрозніваецца ад чаго‑н., што нельга параўноўваць. Непараўнальныя велічыні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
prove [pru:v] v. (proved, proved or proven)
1. дака́зваць, даво́дзіць;
They said I wouldn’t succeed, but I proved them wrong. Яны сцвярджалі, што я не даб’юся поспехаў, але я даказаў, што яны памыляліся.
2. выпрабо́ўваць, правяра́ць
3. ака́звацца, праяўля́цца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
папо́цемку, прысл.
Тое, што і папацёмку. Яны выйшлі ў бакоўку і там папацёмку закурылі. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПЕРПЕНДЫКУЛЯ́РНАСЦЬ,
узаемнае размяшчэнне 2 прамых, плоскасцей ці прамой і плоскасці, пры якім гэтыя фігуры ўтвараюць прамы вугал. 2 прамыя наз. ўзаемна перпендыкулярнымі, калі яны ўтвараюць прамы вугал (у прасторы такія прамыя не абавязкова перасякаюцца). Прамая і плоскасць наз. ўзаемна перпендыкулярнымі, калі дадзеная прамая перпендыкулярная да кожнай прамой, што знаходзіцца на плоскасці. 2 плоскасці наз. ўзаемна перпендыкулярнымі, калі пры перасячэнні яны ўтвараюць прамы двухгранны вугал. Гл. таксама Артаганальнасць.
т. 12, с. 298
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)