Піса́ла ’пяро’ (Нас.), рус.писало ’начынне для пісання’, стараж.-рус.писало ’грыфель’ (XI ст.), польск. старое pisadło, чэш.písadlo ’скрынка з чарнільніцай і пясочніцай’, славен.pisálo ’грыфель’, серб.-харв.пѝсаљка ’аловак’, макед.писалка ’тс’, ’ручка’, балг.писа́лка ’ручка з пяром’. Да прасл.*pьsati ’маляваць’ > пісаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пісу́лька1 ’запіска, маленькі ліст’ (ТСБМ, Яруш., Нас., Шат., Касп., Бяльк.). З рус.пису́ля, пису́лька ’тс’. Да пісаць (гл.).
Пісу́лька2 ’аўтаручка’ (астрав., Сцяшк. Сл.). Параўн. серб.-харв.пѝсаљка ’аловак’, балг.писа́лка ’ручка’. Аказіянальнае сучаснае ўтварэнне. Суф. ‑ульк‑а, магчыма, з польск.‑ul‑a, ul‑k‑a.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
zusámmenschreiben*vt
1) піса́ць ра́зам [у адно́ сло́ва]
2) разм. напіса́ць глу́пства [лухту́]
3) зарабля́ць пяро́м (грошы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
застрачы́ць
1. (зашыць) zúnähen vt, zústeppen vt;
2.разм. (пачацьпісаць) ánfangen* zu schréiben;
застрачы́ў пулямёт ein Maschínengewehr begánn zu ráttern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ке́рпаць ’крэмзаць, пісаць’ (КЭС, лаг.). Параўн. рус.кропать у тым жа значэнні. Магчыма, гэтыя словы звязаны па паходжанню з прасл.kъrpati ’латаць, лапіць’ (рус.корпать ’лапіць’, серб.-харв.кр̏пити ’тс’, славен.kŕpati ’тс’ і інш.), літ.kùrpė ’чаравік’, лат.kur̃pe ’тс’, ст.-прус.kurpe ’тс’. Параўн. лапаць і лапіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
fairly
[ˈferli]
adv.
1) сумле́нна; справядлі́ва
2) до́сыць, даво́лі
3) факты́чна; зусі́м, ца́лкам
4) я́сна, выра́зна (піса́ць)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
compile[kəmˈpaɪl]v.
1. уклада́ць; ствара́ць, піса́ць (падбіраючы і аб’ядноўваючы які-н. матэрыял); кампілява́ць;
compile a dictio nary/a reference book уклада́ць сло́ўнік/даве́днік
2. збіра́ць (факты, матэрыял і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)