франта́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Накіраваны ў бок фронту; лабавы.
2. Які знаходзіцца ў пярэдняй частцы чаго‑н.
3.
4. У метэаралогіі — звязаны з фронтам (у 6 знач.).
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
франта́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Накіраваны ў бок фронту; лабавы.
2. Які знаходзіцца ў пярэдняй частцы чаго‑н.
3.
4. У метэаралогіі — звязаны з фронтам (у 6 знач.).
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чу́тна і чутно́,
1.
2.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчапа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Аддзяляць па слаях лучыну і пад.
2. Разломваць, разбіваць на кавалкі, часткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vórtragen
1) рабі́ць дакла́д; чыта́ць ле́кцыю;
éinen Berícht ~ дакла́дваць
2) дэкламава́ць, выко́нваць (на сцэне)
3) (
4):
den Ángriff ~ развіва́ць
das Féuer ~
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
БУЛА́К-БАЛАХО́ВІЧА ПАХО́Д 1920,
ваенная акцыя
Сканцэнтраваўшы свае сілы ў раёне Лунінец—Мікашэвічы—Тураў, армія Булак-Балаховіча (20
Літ.:
Историко-стратегический очерк XVI-й армии. Могилев, 1921. С. 148—160;
Simanskij P. Kampanja białorusko-rosyjskiej armji ludowo-ochotniczej gen. Bułak-Bułachowicza w r. 1920 // Bellona. Warszawa, 1931. Т. 37, z. 2.
А.П.Грыцкевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДО́ЎБАР-МУСНІ́ЦКАГА МЯЦЕ́Ж 1918,
антысавецкае
Пасля
У адказ 25.1.1918 Доўбар-Мусніцкі аб’явіў вайну
У.М.Міхнюк.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́РСУНЬ-ШАЎЧЭ́НКАЎСКАЯ АПЕРА́ЦЫЯ 1944,
наступальныя дзеянні 1-га (камандуючы
Літ.:
Корсунь-Шевченковская битва: [Сборник]. 4 изд. Киев, 1989.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАГАЧО́ЎСКА-ЖЛО́БІНСКАЯ АПЕРА́ЦЫЯ 1941,
контрудар на Рагачоўска-Жлобінскім напрамку ў Вялікую Айчынную вайну. Праведзены 63-м
Літ.:
Беларусь у Вялікую Айчынную вайну, 1941—1945:
У.І.Лемяшонак.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
с... (а таксама са..., су...), прыстаўка.
I.
1. Убіранне чаго
2. Рух зверху ўніз; перамяшчэнне туды і назад,
3. Злучэнне:
а) змацаванне,
б) сканцэнтраванне ў адным месцы,
в) (звычайна з часціцай -ся) рух з розных месцаў у адзін пункт,
4. (з часціцай -цца). Узаемнае дзеянне,
5. Выніковасць:
а) паўната, інтэнсіўнасць,
б) зрасходаванне ў выніку якога
в) выраб прадмета ў выніку дзеяння,
II. Утварае форму закончанага трывання некаторых дзеясловаў,
III.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ружаве́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
1. Станавіцца ружовым, афарбоўвацца ў ружовы колер.
2. Чырванець, пакрывацца румянцам.
3. Выдзяляцца сваім ружовым колерам, віднецца (пра што‑н. ружовае).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)