нераздымнае злучэнне двух ці болей дэталей, частак канструкцыі, выкананае зваркай. Паводле ўзаемнага размяшчэння элементаў, якія злучаюцца, адрозніваюць З.з. стыкавыя, накладачныя, вуглавыя, таўровыя і інш. Кожнае з іх у залежнасці ад спосабу зваркі (дугавой, кантактавай, электрашлакавай і інш.) мае спецыфічныя адзнакі. Участак З.з., які непасрэдна звязвае элементы, што зварваюцца, наз. зварным швом.
Будова зварнога злучэння пры зварцы плаўленнем (a) і ціскам (б): 1 — зварное шво; 2 — зона сплаўлення; 3 — зона тэрмічнага ўплыву; 4 — прылеглы асноўны матэрыял.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
антыцыкло́н
(ад анты- + цыклон)
зона з высокім атмасферным ціскам, якая характарызуецца ясным, сонечным надвор’ем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
неры́тавы
(ад гр. nerites = марскі малюск)
мелкаводны (напр. н-ая зона, н-ыя адклады).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
coverage
[ˈkʌvərɪdʒ]
n.
1) ахо́п -у m.
2) пакрыцьцё n.
3) зо́на дзе́яньня
4) апіса́ньне, насьвятле́ньне ў прэ́се
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Та́мацька, та́мацькі ’там’ (Нас., Бяльк., Сл. ПЗБ; бых., Яшк. Мясц.; Яўс.). Да там, тамака (гл.); Карскі (2–3, 69) дапускае паходжанне “ласкальнага” мяккага ц як з т, параўн. та́матка (рагач., Мат.), так і з ч, параўн. та́мачка (Мат. Гом.), пры гэтым геаграфія слоў схіляе да прыняцця апошняга (зона т. зв. цокання ў паўночна-ўсходняй Беларусі).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
region
[ˈri:dʒən]
n.
1) ме́сца n., мясцо́васьць f.; абша́р, раён, рэгіён -у m.
2) зо́на, паласа́f.
the region of the equator — экватэрыя́льная зо́на
3) ча́стка це́ла
the abdominal region — бру́шная по́ласьць
4) галіна́, сфэ́ра f.
the region of imagination — сфэ́ра фанта́зіі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
трапі́чны1, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тропікаў; размешчаны ў тропіках. Трапічная зона. Трапічныя краіны.// Уласцівы тропікам, пашыраны ў тропіках. Трапічныя хваробы. Трапічны лівень. Трапічная гарачыня.// Прызначаны для тропікаў. Трапічны шлем.
•••
Трапічны годгл. год.
трапі́чны2, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і тропавы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
супралітара́ль
(ад лац. supra = над + літараль)
зона ўзбярэжжа акіяну або мора, размешчаная вышэй за літараль.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Rádiusm -, -di¦en ра́дыус;
~ des Tódesвайск.зо́на по́ўнага знішчэ́ння і разбурэ́ння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
