падмацава́нне, ‑я,
1.
2.
3. Воінская часць, атрад для падтрымкі другіх войск.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падмацава́нне, ‑я,
1.
2.
3. Воінская часць, атрад для падтрымкі другіх войск.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыпло́д, ‑у,
Нованароджанае патомства (пераважна свойскіх жывёл або жывёл, якія маюць гаспадарчае значэнне).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́ле, -я,
1. Бязлесная раўніна.
2. Засеяны або падрыхтаваны да пасеву ўчастак зямлі.
3. Вялікая роўная пляцоўка, спецыяльна абсталяваная, прызначаная для чаго
4. Работа, даследчая дзейнасць у прыродных умовах (
5. Прастора дзеяння якіх
6.
7. Асноўны колер, фон пад узорам.
8. звычайна
9. звычайна
Поле бітвы (
Поле зроку — прастора, якую бачыць вока.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АНАЛІТЫ́ЧНАЯ МЕХА́НІКА,
раздзел механікі, у якім рух сістэм матэрыяльных пунктаў (цел) даследуецца пераважна метадамі
Галаномная сістэма (
Літ.:
Кильчевский Н.А. Курс теоретической механики.
А.І.Болсун.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ба́цькаўскі, ‑ая, ‑ае,
1. Які належыць бацьку.
2. Звязаны з бацькаўшчынай, радзімай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аздо́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць;
Упрыгожыць, надаць прыемны выгляд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
касава́ць, касую, касуеш, касуе;
1. Выкрэсліваць, закрэсліваць.
2. Адмяняць, ліквідаваць, спыняць дзеянне чаго‑н.
3. Пераглядаць, апратэстоўваць рашэнне суда ў касацыйным парадку.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пантэо́н, ‑а,
1. Старажытны грэчаскі або рымскі храм, прысвечаны многім багам.
2. Спецыяльнае архітэктурнае збудаванне для пахавання выдатных дзеячоў.
3.
4.
[Грэч. pantheon, ад pan — усё і theōs — бог.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пля́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
1.
2. Біць.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВЕ́БЕР ((Weber) Карл Марыя фон) (18.11.1786,
нямецкі кампазітар, дырыжор, піяніст,
Тв.:
10 опер, 9 кантат,
5 мес, 2 сімфоніі, 3 уверцюры, канцэрты для розных
4 санаты і
хары, вак ансамблі, рамансы і песні, музыка да
Літ.:
Кенигсберг А.К. Карл Вебер (1786—1826): Попул. моногр. 2 изд.
Laux K. C.M. von Weber. Leipzig, 1986.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)