1) туале́т -у, -а m. (прычэ́сваньне, адзява́ньне; во́пратка)
2) прыбіра́льня f.
2.
adj.
туале́тны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пільча́к1 ’кароткая верхняя вопратка з грубага даматканага сукна’ (ТСБМ; стаўб., Нар. сл.). З пінджа́к < пінжа́к (гл.) пры ад’ідэацыі пальто́.
Пільча́к2 ’пільшчык’ (рас., бялын., ЛА, 3). Да піліць1 (гл.). Суф. ‑ак называе асобу паводле яе занятку.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ве́рхнийв разн. знач. ве́рхні;
ве́рхнее пла́тье ве́рхняя во́пратка;
ве́рхнее тече́ние реки́ ве́рхняе цячэ́нне ракі́;
ве́рхняя пала́та ве́рхняя пала́та;
ве́рхнее чутьёохот. ве́рхні нюх;
ве́рхний реги́стрмуз. ве́рхні рэгі́стр.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абсо́хнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. абсох, ‑сохла; зак.
Зрабіцца сухім, высахнуць зверху. Зямля абсохла. На ветры вопратка хутка абсохла. □ [Раман] заўважыў на Асташонку мокрую кашулю і пацікавіўся: — Дзе гэта ты так выкупаўся, што яшчэ не абсох?Ваданосаў.// Высахнуць (пра вадкасць, што знаходзіцца на паверхні чаго‑н.). На аўсе яшчэ не абсохла раса.Крапіва.
•••
Малако на губах не абсохлагл. малако.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ляда́шчы, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. Кволы, хілы; нядужы, слабы. За возам, навязаная на повад, брыла лядашчая карова .. падобная на шкілет.Лупсякоў.// Дрэнны, нягодны. [Банадысь:] «Ці няма ў вашым сяле краўца якога, хоць лядашчага?».Крапіва.
2. Стары, струхлелы; збуцвелы. Некалі на выгане пад вярбой стаяла .. лядашчая хатка.Грамовіч.Лядашчая вопратка слаба грэла.. і Людміла Лаўраўна, уздыхаючы, няспынна тупала, пляскала рукамі.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
at-home
[ətˈhoʊm]1.
n.
неафіцы́йнае прыняцьцё
2.
adj.
ха́тні; неафіцы́йны
at-home clothes — ха́тняя во́пратка
•
- feel at home
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
deerskin
[ˈdɪrskɪn]
n.
1) ску́ра але́ня, лася́, казу́лі
2)
а) за́мша f., замш -у m.
б) во́пратка з за́мшу
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
monastic
[məˈnæstɪk]1.
adj.
1) мана́скі (о́рдэн, во́пратка)
monastic vows — мана́скі заро́к
2) манасты́рскі
2.
n.
мана́х -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ма́нталь ’лёгкая вопратка’ (Сцяшк. Сл.), драг.ма́тыль ’плашч’ (КЭС), ст.-бел.мантель, метель ’плашч’ (XV ст.) запазычана са ст.-польск.mantel ’тс’, якое з с.-в.-ням.mantel (Жураўскі, Бел. мова, 62; Булыка, Лекс. запазыч., 107) < Дац.mantellum ’покрыва, посцілка, абрус’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лату́ха ’вялікая хустка ў клетку’ (XVI ст.), ’палеская світка — верхняя суконная вопратка з бакавымі клінамі’ (брэсц., валынск., Малч.), зневаж. ’паліто з шэрага сукна’ (Тарн.), ’саматканая світка’ (Сіг.), латушка ’старая парваная світка’ (кобр., Шн. 3; Сіг.). Палескае. Да латаць1 (гл.).