погна́ться пагна́цца;
◊
за двумя́ за́йцами пого́нишься, ни одного́ не пойма́ешь посл. хто зашма́т жада́е, той нічо́га не ма́е; за сем рабо́т бярэ́цца, а ні адна́ не ўдае́цца; хто два за́йцы го́ніць, ніво́днага не здаго́ніць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разры́ть сов.
1. раскапа́ць, мног. параско́пваць; (рылом — о животных) разры́ць, мног. паразрыва́ць;
2. (привести в беспорядок) разг. раскапа́ць, мног. параско́пваць, развярну́ць, мног. паразваро́чваць;
он разры́л все мои́ ве́щи ён раскапа́ў (развярну́ў) усе мае́ рэ́чы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прутко́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да прута; зроблены з прутоў (у 2 знач.). Прутковы каркас.
2. Спец. Які мае форму прута. Прутковае жалеза.
3. Які мае адносіны да прутка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фры́завы 1, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фрыза 1, які мае фрыз. Фрызавы паверх.
фры́завы 2, ‑ая, ‑ае.
Уст. Які мае адносіны да фрызу 2; пашыты з фрызу. Фрызавая куртка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
elitarny
elitarn|y
прывілеяваны; элітарны; які мае адносіны да эліты; элітны;
~a literatura — элітарная літаратура; літаратура не для ўсіх;
~a dzielnica — элітны раён
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dysponowany
схільны да чаго; падрыхтаваны; які мае жаданне (настрой, ахвоту) да чаго; у добрым фізічным стане;
dobrze dysponowany — добра падрыхтаваны; у добрай форме
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ubywać
ubywa|ć
незак. кніжн. памяншацца, спадаць, убываць;
dnia ubywać — дзень змяншаецца (скарачаецца);
ubywać wody — вада сыходзіць;
ubywać mi sił — мае сілы убываюць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
urażony
зняважаны, пакрыўджаны; абражаны;
jest urażony na mnie — ён пакрыўдзіўся на мяне, ён мае на мяне крыўду;
czuć się ~m — адчуваць сябе пакрыўджаным
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Паля́рны ’які мае адносіны да полюса’, перан. ’цалкам процілеглы’ (ТСБМ). З польск. polarny або рус. поля́рный. Апошнія з нов.-лац. polāris < polus (гл. Фасмер, 3, 322).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Малажа́ва ’чалавек, які молада выглядае’, ’расліна, якая мае добры выгляд’ (КЭС, лаг.). Бел. рэгіяналізм, утвораны ад прыметніка маладжа́вы. Аналагічна ўкр. бук. молоджа́ва, молоджя́ва ’моладзь, маладыя людзі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)