скапіява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скапію́ю |
скапію́ем |
| 2-я ас. |
скапію́еш |
скапію́еце |
| 3-я ас. |
скапію́е |
скапію́юць |
| Прошлы час |
| м. |
скапіява́ў |
скапіява́лі |
| ж. |
скапіява́ла |
| н. |
скапіява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скапію́й |
скапію́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скапіява́ўшы |
Іншыя варыянты:
скапі́раваць.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сна́сціць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сна́шчу |
сна́сцім |
| 2-я ас. |
сна́сціш |
сна́сціце |
| 3-я ас. |
сна́сціць |
сна́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
сна́сціў |
сна́сцілі |
| ж. |
сна́сціла |
| н. |
сна́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сна́сці |
сна́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сна́сцячы |
Іншыя варыянты:
снасці́ць.
Крыніцы:
biryla1987,
dzsl2007.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шарпа́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шарпа́ю |
шарпа́ем |
| 2-я ас. |
шарпа́еш |
шарпа́еце |
| 3-я ас. |
шарпа́е |
шарпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шарпа́ў |
шарпа́лі |
| ж. |
шарпа́ла |
| н. |
шарпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шарпа́й |
шарпа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шарпа́ючы |
Іншыя варыянты:
ша́рпаць.
Крыніцы:
krapivabr2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Лацы́га ’гультай, лайдак’ (Марц.). Няясна. Відавочна, з валацуга (гл.) у выніку паступовага адпадзення (у якасці пратэтычных) ß-, ‑а‑. Суфіксальныя варыянты з элементам ‑г‑ гл. у артыкуле валацуга. Не выключана, аднак, утварэнне ад лата (гл.) пры дапамозе суф. ‑ыга. Аднак пры гэтым назіраюцца цяжкасці для растлумачання ‑ц‑ замест ‑т‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аспада́р ’гаспадар’ (Шн.). Жураўскі (Праблемы філал., 43) і Булахаў (Працы IM, 2, 61) адзначалі старабеларускія варыянты господаръ, осподаръ, сподаръ; ст.-бел. осподаръ ужо ў грамаце 1386 г. Г‑ страчвалася фанетычна ў пачатку слова перад галосным (Карскі, 1, 371–372), магчыма, у выніку асэнсавання яго як пратэтычнага. Гл. гаспадар.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тэ́рты ‘церці, мяць’ (Сл. Брэс.); ‘драць бульбу’ (брэсц., ЛА 1), сюды ж з тым самым значэннем тэ́ртэ, тэрті, тэ́рці (драг., бяроз., стол., ЛА 1), те́рти ‘пераціраць’ (Вруб.), ст.-бел. терти ‘церці, пілаваць’ (ГСБМ). Заходнепалескія дыялектныя варыянты дзеяслова це́рці (гл.), што ўзыходяць да прасл. *terti, параўн. тэртка, труха, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АНАЛІТЫ́ЧНАЯ ПСІХАЛО́ГІЯ,
тэорыя, заснаваная на вучэнні пра наяўнасць у псіхіцы чалавека апрача індывідуальнага неўсвядомленага больш глыбокага слоя — калектыўнага неўсвядомленага. Змест калект. неўсвядомленага складаюць агульначалавечыя першавобразы — архетыпы, у якіх закладзены варыянты разумення свету і паводзін. Распрацавана ў 1910-я г. швейц. псіхолагам К.Г.Юнгам. Мэтай працэсу станаўлення асобы (індывідуацыі) з’яўляецца інтэграцыя зместу калект. неўсвядомленага, імкненне да ўзаемаразумення паміж трыма ўзроўнямі псіхікі: свядомым, індывід. неўсвядомленым, калект. неўсвядомленым. Гэта бясконцы шлях у самім сабе, з адкрыццём патаемных куткоў душы, якая складаецца з супярэчнасцяў: жаночае і мужчынскае, свядомае і неўсвядомленае і інш. Розныя прычыны, найперш сац., дазваляюць рэалізоўвацца толькі аднаму члену пары, а індывідуацыя дазваляе адкрыць у сабе другі бок і прыняць яго, інакш — крызіс, хвароба, няма развіцця. Усё жыццё чалавек ідзе да адкрыцця самага гал. архетыпу — «вобраза сябе як Бога ў сабе».
Літ.:
Юнг К.Г. Психологические типы: Пер. с англ. М., 1992;
Яго ж. Проблемы души нашего времени: Пер. с англ. М., 1993;
Яго ж. Аналитическая психология: Пер. с англ. Спб., 1994.
Т.У.Васілец.
т. 1, с. 334
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРАКАВЯ́К (польск. krakowiak),
польскі нар. танец. Узнік у Кракаўскім ваяв. (адсюль назва). Адметны дакладным рытмам, засн. на хуткім руху восьмых з частымі сінкопамі (звычайна ў цотных тактах); памер 2/4, тэмп хуткі. Як і паланэз, наз. «вялікім танцам», меў урачысты характар вайск. шэсця. У канцы 18 — пач. 19 ст. спрыяў працэсу ўсталявання самабытнасці польск. прафес. муз. культуры. З пач. 19 ст. папулярны ў Еўропе як бальны танец. У 19—1-й пал. 20 ст. адзін з найб. пашыраных на Беларусі нар. танцаў. Выконваўся парамі, часам і тройкамі (хлопец і 2 дзяўчыны) у суправаджэнні прыпевак. У яго аснове хуткі бег па крузе з моцнымі прытупамі папераменна правай і левай нагой на сінкопах (8 тактаў) і вярчэнне на месцы (8 тактаў). Вядомы лакальныя варыянты ў Лунінецкім, Пінскім і інш. р-нах. На вёсцы нярэдка аб’ядноўваецца з полькай. Бытуе і цяпер. Рытмы К. выкарыстоўвалі кампазітары Ф.Шапэн, К.Шыманоўскі, К.Пендарэцкі (Польшча), М.Глінка, Б.Асаф’еў (Расія), Г.Вагнер (Беларусь).
Л.К.Алексютовіч, І.Дз.Назіна.
т. 8, с. 444
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
во́жыкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́жыкавы |
во́жыкавая |
во́жыкавае |
во́жыкавыя |
| Р. |
во́жыкавага |
во́жыкавай во́жыкавае |
во́жыкавага |
во́жыкавых |
| Д. |
во́жыкаваму |
во́жыкавай |
во́жыкаваму |
во́жыкавым |
| В. |
во́жыкавы (неадуш.) во́жыкавага (адуш.) |
во́жыкавую |
во́жыкавае |
во́жыкавыя (неадуш.) во́жыкавых (адуш.) |
| Т. |
во́жыкавым |
во́жыкавай во́жыкаваю |
во́жыкавым |
во́жыкавымі |
| М. |
во́жыкавым |
во́жыкавай |
во́жыкавым |
во́жыкавых |
Іншыя варыянты:
во́жыкаў.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гарнаста́евы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гарнаста́евы |
гарнаста́евая |
гарнаста́евае |
гарнаста́евыя |
| Р. |
гарнаста́евага |
гарнаста́евай гарнаста́евае |
гарнаста́евага |
гарнаста́евых |
| Д. |
гарнаста́еваму |
гарнаста́евай |
гарнаста́еваму |
гарнаста́евым |
| В. |
гарнаста́евы (неадуш.) гарнаста́евага (адуш.) |
гарнаста́евую |
гарнаста́евае |
гарнаста́евыя (неадуш.) гарнаста́евых (адуш.) |
| Т. |
гарнаста́евым |
гарнаста́евай гарнаста́еваю |
гарнаста́евым |
гарнаста́евымі |
| М. |
гарнаста́евым |
гарнаста́евай |
гарнаста́евым |
гарнаста́евых |
Іншыя варыянты:
гарнаста́еў.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)