Паслізну́цца ’ацяліцца
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паслізну́цца ’ацяліцца
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
данасі́ць, -нашу́, -но́сіш, -но́сіць; -насі́; -но́шаны;
1. што. Скончыць насіць што
2. што. Канчаткова знасіць (вопратку, абутак).
3. каго. Нарадзіць дзіця не
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
недано́шаны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ста́тус-кво́,
У міжнародным праве — становішча, якое існавала
[Лац. status quo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́пніца, ‑ы,
Міска для супу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
éhest
1.
2.
am ~en
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
früher
1.
2.
wie ~ як заўжды́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Абста́віны (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАЎВО́СТРАЎ,
участак сушы, які рэзка і далёка выдаецца ад краю мацерыка або вострава ў мора. Большасць П. — прамы працяг мацерыка (Апенінскі, Малая Азія, Лабрадор). Некаторыя П.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)