Вініцца ’прызнавацца ў віне’; ’слухацца, падпарадкоўвацца’; ’правініцца’ (КТС). Укр. вини́тися ’прызнавацца ў віне’, рус. виниться ’прызнаваць за сабою віну, прасіць прабачэння’; ’быць абвінавачаным’, смал. ’прызнаваць чыю-небудзь уладу, падпарадкоўвацца’, польск. winić się ’прызнаваць сваю віну’. Зваротная форма да вініць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дазво́л м. Erláubnis f -, -se; Bewílligung f -, -en; Genéhmigung f -, -en (згода);

прасі́ць дазво́лу um Erláubnis bítten*;

з ва́шага дазво́лу wenn Sie erláuben [gestátten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ра́іцца (прасіць парады) um Rat bítten* [fragen] (з кім-н. bei D; sich (D) Rat hólen; sich beráten*;

ра́іцца памі́ж сабой sich untereinánder beráten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

shout​2 [ʃaʊt] v. крыча́ць;

shout for joy/in pain крыча́ць ад ра́дасці/бо́лю;

shout at smb. крыча́ць на каго́-н.;

shout for help прасі́ць рату́нку

shout down [ˌʃaʊtˈdaʊn] phr. v. перакрыча́ць, заглушы́ць кры́кам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przejednywać

незак.

1. kogo залагоджваць; прасіць прабачэння; паддобрывацца; мірыць;

2. схіляць на свой бок

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Entschúldigung f -, -en выбачэ́нне, апраўда́нне;

um ~ bítten* прасі́ць прабачэ́ння;

éine ~ vórbringen* прыне́сці (свае́) прабачэ́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánschreien* vt

1) прыкры́кнуць, крыча́ць (на каго-н.)

2) клі́каць;

um Hílfe ~ прасі́ць рату́нку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áusbitten* vt прасі́ць, патрабава́ць, выпро́шваць;

ich bítte das mir aus! я на гэ́тым насто́йваю!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verzéihung f - прабачэ́нне, дарава́нне;

~! праба́чце!;

j-n um ~ bítten* прасі́ць у каго́-н. прабачэ́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kołatać

незак.

1. грукаць, стукаць;

kołatać do drzwi — грукаць (стукаць) у дзверы;

2. o co дабівацца чаго; прасіць што; хадайнічаць аб чым;

kołatać (do kogo) o pomoc — прасіць дапамогі (у каго)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)