Імгне́нне ’міг,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Імгне́нне ’міг,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мізансцэ́на
(
размяшчэнне акцёраў на сцэне ў той ці іншы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МЕХАНІ́ЧНЫ РУХ,
змена ўзаемнага размяшчэння цел (ці іх частак) у прасторы з цягам часу; адна з самых простых форм руху. М.р. любога цела падпарадкоўваецца Ньютана законам механікі; для цвёрдага цела зводзіцца да суперпазіцыі вярчальнага руху і паступальнага руху. Мерай М.р. з’яўляюцца кінетычная энергія і імпульс (ці
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бягу́чы
1. láufend;
у бягу́чым го́дзе im láufenden Jahr;
2. (цяперашні) gégenwärtig;
бягу́чы
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
міну́та
1. Minúte
2. (
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ГЮ́ЙГЕНСА—ФРЭНЕ́ЛЯ ПРЫ́НЦЫП,
асноўны прынцып хвалевай оптыкі, які дае магчымасць вызначаць амплітуду (інтэнсіўнасць) хвалі ў кожным пункце, калі вядомыя яе амплітуда і фаза на якой-н. адвольнай паверхні. Першапачаткова сфармуляваны К.Гюйгенсам (1690), развіты з улікам інтэрферэнцыі А.Ж.Фрэнелем (1818), строгую
Паводле Гюйгенса—Фрэнеля прынцыпу кожны пункт хвалевай паверхні (фронту хвалі), якой у дадзены
А.І.Болсун.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вы́мерлы, ‑ая, ‑ае.
Які вымер, не пакінуўшы патомства (пра род, сямейства і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аб’е́зны, ‑ая, ‑ае.
Такі, па якім аб’язджаюць; кружны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
віскатлі́вы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папамле́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)