сутыкну́ць сов., в разн. знач. столкну́ть;

с. ваго́ны — столкну́ть ваго́ны;

службо́выя адно́сіны зноў ~ну́лі нас — служе́бные отноше́ния опя́ть столкну́ли нас;

◊ с. ілба́мі — столкну́ть лба́ми

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wíeder a (і)зно́ў;

~ und (ímmer) ~ усё зноў і зноў;

hin und ~ ча́сам;

für [um] nichts und ~ nichts ні за што ні пра што;

er wäre mítgegangen, áber auch ~ nicht з аднаго́ бо́ку, ён пайшо́ў бы з усі́мі, а з друго́га бо́ку, магчы́ма, і не;

~ áufnehmen аднаўля́ць (справу, сувязі); (in A) аднаўля́ць сябро́ўства (у партыі і г.д.), прыма́ць наза́д (у арганізацыю);

~ áuftauchen зноў вы́плыць; з’яві́цца зноў;

~ éinfallen* зноў прыхо́дзіць у галаву́;

~ éinsetzen [éinstellen] аднаўля́ць (на пасадзе, у правах);

~ gútmachen выпраўля́ць (віну); кампенсава́ць;

~ hérrichten выпраўля́ць, папраўля́ць;

~ erzählen перака́зваць;

~ erzéugen узнаўля́ць, аднаўля́ць;

~ ságen паўтара́ць; перадава́ць, перака́зваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

непазбы́ўны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Такі, які не праходзіць, ад якога цяжка пазбавіцца. Увечары зноў за сцяною гучала песня, зноў муціў мяне непазбыўны сум. Дуброўскі. Якое гэта непазбыўнае гора, калі, падначаленая волі бацькоў, дзяўчына ахвяруе сваім каханнем! Куляшоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паадкрыва́цца, ‑аецца; зак.

Адкрыцца ў многіх месцах, усюды; адкрыцца ў вялікай колькасці. Лена баялася, што .. [Андрэй] паздзірае бінты і зноў пойдзе кроў, паадкрываюцца раны. Скрыган. Пасядзець бы .. [у скверы], пакуль усё ўсюды закрыта. А паадкрываецца, тады зноў у горад. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палінгене́з

(ад гр. palin = зноў + -генез)

1) з’яўленне ў зародка прымет, уласцівых для дарослых форм далёкіх продкаў;

2) пераўтварэнне горных парод шляхам пераплаўлення ў глыбокіх зонах зямной кары.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

śpiewka

ж. песенька;

wciąż ta sama śpiewka — усё (зноў) адна і тая ж песенька

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адно́.

1. ліч., гл. адзін.

2. часц. абмежавальная. Толькі, выключна (разм.).

Дзеці цэлы дзень а. гуляюць.

3. часц. ўзмацн. Узмацняе нечаканасць, раптоўнасць наступлення дзеяння (разм.).

Гляджу — а. ж зноў паваліў снег.

4. злуч. супраціўны. Злучае члены сказа і сказы з адносінамі неадпаведнасці (разм.).

Дом добры, а. што халодны.

5. злуч. далучальны. Далучае сказы, якія дапаўняюць або ўдакладняюць выказаныя раней думкі (разм.).

Ягад многа, а. еш на здароўе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

старчма́, прысл.

Тое, што і старчаком. Лодку падкідвала, куляла з боку на бок, ставіла старчма, залівала вадой, але яна зноў і зноў усплывала на паверхню. Дуброўскі. Колас наліўся; ён не тырчыць старчма, а хіліцца на пругкай сцябліне. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напасляза́ўтра, прысл.

Праз дзень, пачынаючы ад сённяшняга. Назаўтра .. [Тварыцкі] зноў сюды прыходзіў, напаслязаўтра таксама. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уз’ядна́цца, ‑аецца; зак.

Аб’яднацца зноў. У верасні 1939 года Заходняя Беларусь уз’ядналася з БССР.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)