information

[,ɪnfərˈmeɪʃən]

n.

1) паведамле́ньне n., інфарма́цыя f.

2) ве́да f.; фа́кты pl.; ве́стка f.

3) інфармацы́йнае бюро́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

parlour [ˈpɑ:lə] n.

1. сало́н; кабіне́т; за́ла;

a beauty parlour касметы́чны сало́н;

a funeral parlour пахава́льнае бюро́;

an ice-cream parlour кафэ́-маро́жанае

2. dated гасці́ная

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ogłoszenie

ogłosze|nie

н. абвестка, абява;

biuro ~ń — бюро абяў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

USC

= Urząd Stanu Cywilnego — бюро запісу актаў грамадзянскага стану; ЗАГС

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Hóstess [-tis] f -, -en перакла́дчыца (на выставах, фестывалях інфармацыйных бюро і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

informacja

informacj|a

ж.

1. інфармацыя; паведамленне; звесткі;

uzyskać ~e — атрымаць інфармацыю;

zasięgnąć ~i o czym — сабраць інфармацыю пра што;

2. даведачнае бюро; бюро даведак; даведка;

~a turystyczna — турыстычнае бюро даведак;

zadzwonić do ~i — патэлефанаваць у даведку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бюракра́т

(фр. bureaucrate, ад bureau = бюро + kratos = улада)

1) прадстаўнік бюракратыі;

2) службовая асоба, якая пры выкананні сваіх абавязкаў асноўнае значэнне надае форме, а не сутнасці справы; фармаліст.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПАСТАЯ́ННАЯ ПАЛА́ТА ТРАЦЕ́ЙСКАГА СУДА,

міжнародны пастаянны арбітражны орган. Утвораны ў 1899 у г. Гаага (Нідэрланды) на падставе Гаагскай канвенцыі аб мірным вырашэнні міжнар. сутыкненняў. Пастаянны орган суда — Міжнар. бюро, дзейнасцю якога кіруе Пастаянны адм. савет.

т. 12, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

undertaking

[,ʌndərˈteɪkɪŋ]

n.

1) пачы́н -у m., пачына́ньне, зада́ньне n.; прадпрые́мства n.

2) абавяза́ньне n.; гара́нтыя f.

3) [ˈʌndərteɪkɪŋ] пахава́льнае бюро́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

грымірава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; незак.

1. Грыміраваць сябе. Тэрміновае пасяджэнне бюро камсамольскай арганізацыі было склікана за сцэнай у невялічкім пакойчыку, дзе звычайна грыміраваліся перад спектаклем верабевіцкія артысты. Грамовіч. // перан.; пад каго. Прымаць выгляд каго‑н. Грыміравацца пад старога.

2. Зал. да грыміраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)