2) які адбываецца, рэгулюецца з далёкай адлегласці, напр.: тэлевымярэнне, тэлекіраванне, тэлеметрыя, тэлемеханіка, тэлемеханічны, тэлесігналізацыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
усе... (а таксама уся...).
Першая частка складаных слоў у знач.: які ахоплівае ўсіх, распаўсюджваецца на ўсіх; абазначае паўнату якасці, выражаную другой часткай слова, адпавядае па знач. займенніку «увесь» («уся»), «усе», напр.: усеагульны, усебаковы, усенародны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фі́ніш, -у, м.
1. Заключная частка спартыўнага спаборніцтва на хуткасць.
2. Канечны пункт, канец такога спаборніцтва.
3. У спорце: некаторая адлегласць на дыстанцыі перад канечным пунктам.
Прайсці ф.
|| прым.фі́нішны, -ая, -ае.
Фінішная стужка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
fang
[fæŋ]
n.
1) іко́л -ла́m.
2) ядаві́ты зуб (у зьме́яў)
3) заво́страная ча́стка(зуб відэ́льца)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
prolongation
[,proʊlɔŋˈgeɪʃən]
n.
1) падо́ўжаньне, падаўжэ́ньне (дада́дзеная ча́стка); прадаўжэ́ньне n., праця́г -у m
2) Diplom. пралянга́цыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
-мерыя
(гр. meros = частка)
другая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з паняццем «расчляненне».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АРНІТА... [ад грэч. ornis (ornithos) птушка],
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: «які адносіцца да птушак», напр., арніталогія, арнітафауна.