напрыкра́ць
‘напрыкраць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрыкра́ю |
напрыкра́ем |
| 2-я ас. |
напрыкра́еш |
напрыкра́еце |
| 3-я ас. |
напрыкра́е |
напрыкра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напрыкра́ў |
напрыкра́лі |
| ж. |
напрыкра́ла |
| н. |
напрыкра́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
напрыкра́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
недаліто́ўваць
‘недапайваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
недаліто́ўваю |
недаліто́ўваем |
| 2-я ас. |
недаліто́ўваеш |
недаліто́ўваеце |
| 3-я ас. |
недаліто́ўвае |
недаліто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
недаліто́ўваў |
недаліто́ўвалі |
| ж. |
недаліто́ўвала |
| н. |
недаліто́ўвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
недаліто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падагаджа́ць
‘падагаджаць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падагаджа́ю |
падагаджа́ем |
| 2-я ас. |
падагаджа́еш |
падагаджа́еце |
| 3-я ас. |
падагаджа́е |
падагаджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падагаджа́ў |
падагаджа́лі |
| ж. |
падагаджа́ла |
| н. |
падагаджа́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падагаджа́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папе́таць
‘пабіць, пакараць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папе́таю |
папе́таем |
| 2-я ас. |
папе́таеш |
папе́таеце |
| 3-я ас. |
папе́тае |
папе́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
папе́таў |
папе́талі |
| ж. |
папе́тала |
| н. |
папе́тала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папе́таўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прафу́кваць
‘упускаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прафу́кваю |
прафу́кваем |
| 2-я ас. |
прафу́кваеш |
прафу́кваеце |
| 3-я ас. |
прафу́квае |
прафу́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прафу́кваў |
прафу́квалі |
| ж. |
прафу́квала |
| н. |
прафу́квала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прафу́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
працю́каць
‘утварыць гук, удараючы чым-небудзь (пра птушак)’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
працю́кае |
працю́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
працю́каў |
працю́калі |
| ж. |
працю́кала |
| н. |
працю́кала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працю́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыгла́баць
‘падгрэбці што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгла́баю |
прыгла́баем |
| 2-я ас. |
прыгла́баеш |
прыгла́баеце |
| 3-я ас. |
прыгла́бае |
прыгла́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгла́баў |
прыгла́балі |
| ж. |
прыгла́бала |
| н. |
прыгла́бала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгла́баўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
усса́ць
‘намачыць што-небудзь мачой’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уссу́ |
уссё́м |
| 2-я ас. |
уссе́ш |
уссяце́ |
| 3-я ас. |
уссе́ |
уссу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
усса́ў |
усса́лі |
| ж. |
усса́ла |
| н. |
усса́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
усса́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
учамяры́ць
‘укараніць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
учамяру́ |
учамяры́м |
| 2-я ас. |
учамяры́ш |
учамерыце́ |
| 3-я ас. |
учамяры́ць |
учамяра́ць |
| Прошлы час |
| м. |
учамяры́ў |
учамяры́лі |
| ж. |
учамяры́ла |
| н. |
учамяры́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
учамяры́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хі́ба², часц.
1. Ужыв. ў пытальных сказах, якія выражаюць сумненне ў чым-н., недавер, здзіўленне чым-н. і па знач. блізкія да слоў «няўжо», «можа быць».
Х. ён ужо прыехаў? Х. я не так сказаў?
2. Ужыв. ў пытальных сказах для выказвання няўпэўненасці ў неабходнасці якога-н. дзеяння і блізкая па знач. словам «можа быць», «не варта».
Х. мне паехаць туды? Х. можна каго прымусіць рабіць што-небудзь?
3. (звычайна ў спалучэнні са словамі «толькі», «што»). Надае адценне абмежаванасці, дапушчэння, магчымасці чаго-н.
Х. толькі заўтра ён прыедзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)