Verbum

áufweichen

1. vt рабі́ць мя́ккім; размачы́ць; размыва́ць

2. vi (s) размака́ць

bedrücken vt

1) прыгнята́ць, рабі́ць уці́ск (на каго-н.)

2) засмуча́ць

beéinträchtigen vt шко́дзіць, рабі́ць шко́ду (каму-н., чаму-н.); мяша́ць, перашкаджа́ць

éinschreiten* vi (s) рабі́ць за́хады, уме́швацца;

geríchtlich ~ прыця́гваць да судо́вай адка́знасці

erkünsteln vt прыкі́двацца (кім-н.), рабі́ць вы́гляд, бы́ццам, напуска́ць на сябе́

Experimént n -(e)s, -e до́след, эксперыме́нт;

~e máchen [ánstellen] рабі́ць до́следы

fórtmachen

1. vt праця́гваць (рабіць што-н.)

2. ~, sich выбіра́цца, ісці́

füttern II vt рабі́ць падкла́дку, падшыва́ць;

mit Séide gefüttert на шаўку́

immunisíeren vt (gegen A) мед. імунізава́ць, рабі́ць неўспрыма́льным (да хваро́баў, я́даў)

knóten vt рабі́ць ву́зел (на чым-н), завя́зваць вузло́м (што-н.)