па́пка ж.

1. (пад паперы) ktendeckel m -s, -; (скорасшывальнік) ktenordner m -s, -;

2. камп. rdner m;

рабі́ць [ствара́ць] па́пку для фа́йлаў inen rdner blegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бу́хты-бара́хты:

так не́льга рабі́ць з бу́хты-бара́хты разм. das geht nicht so hppla hopp; das kann man nicht aus dem Ärmel schütteln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шко́дзіць schden vi, schädigen vt, Schden brngen* [zfügen, ntun*]; benchteiligen vt (рабіць каму-н. шкоду);

шко́дзіць каму-н. j-m das Wsser bgraben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

sophisticate

1. [səˈfɪstɪkeɪt]

v.t.

1) рабі́ць быва́лым, дасьве́дчаным

2) уво́дзіць у зман; перакру́чваць фа́кты, займа́цца сафі́стыкай

3) рабі́ць больш склада́ным, эфэкты́ўным (пра машы́ну, інструмэ́нт)

2. [səˈfɪstɪkət]

n.

быва́лы, дасьве́дчаны, вы́танчаны чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

limber

[ˈlɪmbər]

1.

adj.

гну́ткі; падаўкі́; спры́тны, паваро́тны

2.

v.

рабі́ць (-ца) гну́ткім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

moisten

[ˈmɔɪsən]

v.

1) намо́чваць; рабі́ць мо́крым, вільго́тным

2) намака́ць; рабі́цца мо́крым; вільгатне́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

immobilize

[ɪˈmoʊbəlaɪz]

v.t.

1) рабі́ць нерухо́мым

2) Med. бра́ць у шы́ны (злама́ную нагу́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

organize

[ˈɔrgənaɪz]

v.

1) ла́дзіць; рабі́ць; арганізо́ўваць (банке́т, экспэды́цыю)

2) арганізо́ўваць (аб’е́днаньне, па́ртыю)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

canonize

[ˈkænənaɪz]

v.t.

1) кананізава́ць

2) прызнава́ць канані́чным

3) зацьвярджа́ць, санкцыянава́ць, рабі́ць правамо́цным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cater

[ˈkeɪtər]

v.i., v.t.

1) дастача́ць е́жу (для засто́льля)

2) дагаджа́ць, рабі́ць прые́мнасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)