бра́ндмур Суцэльная каменная сцяна без акон у драўляным доме, якую будавалі на мяжы сядзібы ў старым горадзе, мястэчку. Без такой сцяны дом ад дома ставілі толькі на адлегласці шасці метраў (Гродна; Беласток, Бельск у ПНР (Вал.). Тое ж брандму́рак (Гродна).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
нон-сто́п
(англ. non-stop, ад лац. non = не + англ. stop = прыпынак)
тое, што адбываецца без перапынку, напр. палёт без прамежкавай пасадкі, відовішча, якое паўтараецца бесперапынна і якое можна паглядзець у любы час.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
абсма́лены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад абсмаліць 1.
2. у знач. прым. Які падпаў пад дзеянне агню, полымя, сонца. Вакзал стаяў, як шкілет: без вокан, без страхі, абсмалены, абкураны. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разы́грываць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разыграць.
•••
Разыгрываць камедыю — тое, што і ламаць камедыю (гл. ламаць).
Як па нотах разыгрываць — рабіць што‑н. без цяжкасцей, без запінак, быццам па загадзя распрацаванаму плану.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакла́дчык, ‑а, м.
Той, хто займаецца перакладамі з аднае мовы на другую. Мы разумеем сэрцамі ў Маскве Без перакладчыкаў адзін другога. Аўрамчык. Камендант абыходзіўся без перакладчыка, ён мог гаварыць па-руску. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Базу́манка, безу́менка (палес.) ’дошка таўшчынёй 50 мм’ (Лысенка Жыт.); бязу́мінка ’тонкая дошка, менш цалі’ (Бяльк.). Параўн. укр. бези́менка ’дошка таўшчынёй менш вяршка, але таўсцейшая за шалёўку’ (Грынч.), рус. безыме́нна, безымя́нка ’тс’, безымя́нники ’бярвенні, якія кладуцца замест фундамента’. Першапачаткова назва дошкі «без імя, без назвы» (параўн. яе вызначэнне: «менш…, але таўсцей…»), дошка без пэўнай назвы. Параўн. Даль.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адскаро́дзіць, ‑роджу, ‑родзіш, ‑родзіць; зак., што і без дап.
Кончыць скародзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каратэ́, нескл., н.
Японская сістэма самаабароны без зброі; від спартыўнай барацьбы.
[Япон. karate — літаральна — голымі рукамі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лабарда́н, ‑у, м.
Уст. Прасоленая і правяленая траска без хрыбтовай косці.
[Гал. labberdaan.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лёгкачытэ́льны, ‑ая, ‑ае.
Які чытаецца лёгка, без цяжкасцей, перашкод. Лёгкачытэльны шрыфт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)