Во́барацень ’расліна драсён змяіны, Polygonum Bistorta’ (Кіс., Крывіч, 4). Няясна. Магчыма, ад абарот, абарачваць, таму што гэта расліна мае двойчы выгнутае карэнішча.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рэбрапло́днік ’расліна Pleurospermum’ (Кіс.). Назва ўтворана шляхам асноваскладання ад рабро (гл.) і плод (гл.) паводле знешняга выгляду плода, які мае вострыя канты.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
іані́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да іанітаў, мае ў сабе іаніты. Іанітныя смолы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́дміевы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кадмію, мае ў сабе кадмій. Кадміевыя сплавы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́сны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да падкоса; які мае падкосы. Падкосная сцяна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сфераіда́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да сфероіда, мае форму сфероіда. Сфераідальнае цела.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сацыя́льны
(лац. socialis = грамадскі)
1) грамадскі, які мае дачыненне да грамадскага ладу, да жыцця людзей і іх адносін у грамадстве, вынікае з умоў грамадскага жыцця;
2) які мае на мэце змену грамадскіх вытворчых адносін (напр. с. рэвалюцыя, с-ыя пераўтварэнні).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вплотну́ю нареч.
1. шчы́льна, шчы́тна, ушчыльну́ю, усуты́ч; (с сущ. м. и ср.) да са́мага, (с сущ. ж.) да са́май, ве́льмі блі́зка;
парохо́д подошёл вплотну́ю к при́стани парахо́д падышо́ў да са́май пры́стані;
2. перен. (непосредственно) непасрэ́дна; (всерьёз) усур’ёз; (как следует) як ма́е быць; (по-настоящему) па-сапра́ўднаму;
подойти́ к вопро́су вплотну́ю падысці́ да пыта́ння непасрэ́дна;
на́до приня́ться за рабо́ту вплотну́ю трэ́ба ўзя́цца за рабо́ту як ма́е быць (па-сапра́ўднаму).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мой
1. мест., м. мой (род. майго́, дат. майму́, вин. мой, майго́, твор., пред. маі́м; ж. мая́, род., дат., пред. маёй, вин. маю́, твор. маёй, маёю, ср. маё, род. майго́, дат. майму́, вин. маё, твор., пред. маі́м); мн. мае́ (род., пред. маі́х, дат. маі́м, вин. мае́, маі́х, твор. маі́мі);
2. сущ., прост. (муж, возлюбленный) мой, род. майго́ м.;
◊
с моё як я;
бо́льше моего́ больш за мяне́;
по-мо́ему па-мо́йму.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
акупацы́йны
(ад акупацыя)
які мае дачыненне да акупацыі;
а. рэжым — спецыяльны рэжым, устаноўлены акупантамі на захопленай тэрыторыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)