КАСТАГРЫ́З (Алег Данілавіч) (н. 11.8.1960, г. Кабулеты, Грузія),
бел. жывапісец і графік, прадстаўнік Віцебскай школы акварэлі. Скончыў Віцебскі пед.ін-т (1986). З 1989 выкладае ў Віцебскім ун-це. Яго творам, пераважна на фалькл., міфалагічныя, легендарна-казачныя і анімалістычныя сюжэты, уласцівы філас., часам рамант. скіраванасць, эксперыменты з колерам і фактурай: карціны «Крык пеўня», «Птушка райская Сірын», «Усходняя казка» (усе 1994), «Старая легенда», «Балада», «Час быка», «Шахерызада» (усе 1995), «Выкраданне Еўропы» (1996); афорты «Подых навальніцы» (1993), «Славянская казка» (1995) і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
курня́ўкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Ствараць гукі, падобныя на «курняў» (пра катоў). У інтэрнаце па доўгім калідоры блытаецца ад дзвярэй да дзвярэй і жаласліва курняўкае сівая кошка.Мыслівец.// Пераймаць крык ката. Курняўкаць па-кацінаму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тамаша́ ’крык, гармідар’ (Мат. Гом.). Параўн. рус.томаша́ ’суталака, суматоха’, старое ’барацьба, відовішча’, якое выводзяць з тат.-баш.tamaša ’суталака, сціжма; відовішча’ (Фасмер, 4, 75).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тарара́ ’пра гук барабана; шматслоўная балбатня’ (Нас.). Параўн. укр.тарара́ ’выгук, які перадае крык курыцы’, рус.тарара́, тарары́ ’балбатня’, польск.tararа ’пра гук трубы’. Гукаперайманне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Kikerikín -s, -s
1) кукарэ́ку (крык пеўня)
2) m -s, - дзіц. пе́вень
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
лебядзі́ны
1. лебеди́ный; лебя́жий;
л. крык — лебеди́ный крик;
л. пух — лебя́жий пух;
2.перен. лебеди́ный;
~ная хада́ — лебеди́ная по́ступь;
◊ ~ная пе́сня — лебеди́ная пе́сня
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праця́глы
1. (во времени) продолжи́тельный, дли́тельный;
п. тэ́рмін — продолжи́тельный (дли́тельный) срок;
2. (в пространстве) протяжённый;
3. (медленный, тягучий) протя́жный;
п. крык — протя́жный крик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жаўна́, ‑ы́; мн. жо́ўны (зліч.2,3,4 жаўны́), жо́ўнаў; ж.
Назва чорнага і зялёнага дзятла. На дрэвах пявуча перасвістваліся дразды, трашчоткамі стракаталі сарокі і час ад часу паветра раздзіраў непрыемны, прарэзлівы крык жаўны.Стаховіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расчу́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак., каго-што.
Разм.(звычайназадмоўем). Выразна, дакладна пачуць. Пятрусь яшчэ нешта сказаў, але крык Жарты заглушыў яго, і Зося не расчула.Гартны.Калгаснік прамаўчаў, бо, мусіць, не расчуў пытання.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кува́ць ’кукаваць’ (ТСБМ, Сцяшк., Нар. лекс.). Да кукаваць (гл.). Магчыма, пад уплывам гукапераймальнага кувец, кувік (пра крык некаторых птушак) (параўн. Бернекер, 641; Слаўскі, 3, 448–449).