noworodek

м. нованароджанае дзіця

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

małe

н. малое (дзіця)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

буйваляня́ і буйвалянё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіця буйваліцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цыганё і цыганя́, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіця цыганоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педатры́б

(гр. paiditribes, ад pais = дзіця + tribo = трэнірую)

настаўнік гімнастыкі ў палестры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bachor

м. разм. пагард. бахур; капрызнае дзіця;

nieznośny bachor — нязноснае дзіця

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прыла́шчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго (што).

Праявіць ласку, добрыя адносіны да каго-н.

П. дзіця.

|| незак. прыла́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

купе́ль, -і, мн. -і, -ей, ж.

Пасудзіна ў форме чашы, у якую апускаюць дзіця пры царкоўным абрадзе хрышчэння.

|| прым. купе́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

малале́так, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м. і малале́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж. (разм.).

Дзіця, маленькі хлопчык або дзяўчынка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сі́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца; незак.

Намагацца, старацца зрабіць што-н.

Колькі ні сілься, а адной не ўправіцца з гаспадаркай.

Дзіця сілілася ўстаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)